AIGA New York onthult zijn posterarchief aan het publiek

Reflecteren op het posterarchief metclass=”sans”> met voormalige presidenten van AIGA NY Juliette Cezzar en Chelsea Goldwell

Het is leuk dat (INT):klasse = “sans”> Wij zijn benieuwd of er voor jou opvallende posters in de collectie zitten?klasse = “sans”>

Chelsea Goldwell (CG): Persoonlijk voel ik een connectie met de frisse dialoogposter van Sagmeister. Ik herinner me dit punt in mijn carrière en de evolutie naar het maken van dingen die meer handgemaakt en menselijk aanvoelden. Maar ze zijn allemaal zo interessant om te zien. Omdat ik in het bestuur heb gezeten en actief betrokken ben bij de evenementenplanningscommissie, doen de posters me nadenken over hoe dit waarschijnlijk kansen waren voor deze ontwerpers om zich vrijelijk te uiten en plezier te hebben, en dat maakt me erg blij.

Juliette Cezar (JC): Ik hou van ze allemaal, vooral die uit de late jaren negentig, die optimistisch probeerden uit te vinden hoe de relatie van het veld met de computer de esthetiek zou veranderen. Wat we niet wisten is dat dit soort werk nooit meer gemaakt zou worden, niet omdat de esthetiek verouderd was, maar omdat technologie de manier waarop we communiceren veranderde. Halverwege de jaren 2010 moest elke boodschap op magische wijze van vorm veranderen naar elk afzonderlijk medium op elke schaal. Instagram en TikTok zouden aan de top van de hiërarchie staan ​​en ruwe UGC en algoritmisch bewezen aandachtsstrategieën waarderen boven alles wat daadwerkelijk tijd en talent kost om te maken.

Deze veranderingen betekenden ook dat de vroegere regionalismen die we vroeger hadden, waarbij visueel ontwerp er anders uitzag als je in Los Angeles, Chicago of New York was, vrijwel verdwenen. Toen ik halverwege de jaren 2010 bij AIGA NY was, hebben we hier veel over gesproken: wat betekende NY eigenlijk? Wij hebben dat beantwoord met De stad makeneen brede verzameling projecten over meerdere jaren die rechtstreeks met buurten werkten en een impact hadden.

INHOUD:klasse = “sans”> Wat zegt het archief volgens jou over de geest van design in New York? Wat maakt de creatieve scene van de stad zo individueel en onderscheidend?klasse = “sans”>

CG: Het is nieuwsgierig, inspirerend, ambitieus en uitstekend. De beste ontwerpers ter wereld zijn in New York. De mensen hier doen altijd iets om hun eigen creatieve geest te voeden: knutselen, schrijven, onderzoeken, verzamelen, discussiëren, maken. Het is een aanstekelijke en opwindende energie om deel van uit te maken.

JC: De ontwerpgeest hier is er altijd een geweest van ‘Ik zal doen wat ik wil’, van kunnen doen wat je wilt met de mensen met wie je het wilt doen, voor het publiek dat voor jou belangrijk is. Dit was slechts gedeeltelijk mogelijk in New York, omdat New York geen stad met één industrie is zoals LA of San Francisco. We hebben hier alles wat er toe doet op het gebied van design – uitgeverij, technologie, financiën, onderwijs, entertainment, horeca – en alle soorten studio’s, bureaus, adviesbureaus en winkels.

CG: Mensen hier waarderen design op een andere manier dan elders. Het is niet leuk om te hebben, maar een noodzaak. Design is een krachtig instrument dat verandering en cultuur kan beïnvloeden; New Yorkers hebben dat altijd begrepen en omarmd.