De autocraten van de wereld, van Vladimir Poetin tot Xi Jinping, zullen zeker iets minder gemakkelijk slapen na de dood van de hoogste leider van Iran in een operatie gesteund door Donald Trump.
Maar de Het besluit van de VS om oorlog te voeren met Iran zonder enige poging om internationale consensus te bereiken – of zelfs de goedkeuring van het Congres – schept een gevaarlijk precedent voor het eenzijdige gebruik van geweld om doelstellingen van het buitenlands beleid te bereiken, wat de hele planeet een stuk minder veilig zou kunnen maken.
Iran laatste: Opperste leider Ayatollah Khamenei is dood
Geen van de westerse bondgenoten van Amerika, inclusief Groot-Brittannië, zal rouwen om deze gebeurtenis ondergang van Ali Khamenei86, die zaterdag werd gedood door Israëlische luchtaanvallen op zijn compound in Teheran, aan het begin van een blitz van raketten en drones gelanceerd door de VS en Israël.
Toch is deze stap, die minder dan twee maanden nadat Amerikaanse troepen een dodelijke aanval hadden uitgevoerd, plaatsvond Venezuela wil zijn sterke heerser gevangennemen – verlaagt verder de drempel voor welk land dan ook om het aanvaardbaar te achten om bommen te lanceren tegen een andere soevereine staat om een geschil op te lossen.
“We bevinden ons in een tijdperk van grote machtspolitiek en zo ziet het eruit”, vertelde Rob Johnson, hoofd van het Changing Character of War Centre aan de Universiteit van Oxford.
De gevolgen van de Iran-gok van Trump zijn nog steeds zichtbaar.
Maar drie dingen zijn al heel duidelijk.
Ten eerste zal deze interventie – vooral omdat deze hoogstwaarschijnlijk niet zal worden veroordeeld door Groot-Brittannië en andere NAVO-bondgenoten, aangezien zij het Iraanse regime bijna evenzeer haten als de VS – het voor het Westen een stuk moeilijker maken om de legitimiteit van soortgelijke aanvallen van hun tegenstanders te bekritiseren.
Bijvoorbeeld, dhr Poetin kan nu de vurige veroordeling door Sir Keir Starmer, Emmanuel Macron en Friedrich Merz van zijn grootschalige invasie van Oekraïne als dubbele standaarden afdoen ook al was er geen rechtvaardiging voor de Russische aanval op de regering van Volodymyr Zelenski – in tegenstelling tot de aantoonbare dreiging die het Iraanse regime vormde voor zijn eigen volk en de wijdere regio.
President Xi van China zal de gebeurtenissen in het Midden-Oosten ook nauwlettend in de gaten houden en hoogstwaarschijnlijk tot de conclusie komen dat hij nu een veel vrijere hand heeft om Taiwan met geweld te veroveren.
Tegelijkertijd is een tweede zekerheid die de wereldleiders met hernieuwde helderheid zullen begrijpen het belang van militaire kracht om hun voortbestaan te ondersteunen.
Dit geldt vooral voor degenen die proberen degene te trotseren die over de sterkste strijdkrachten beschikt – wat voorlopig tenminste de VS onder Trump is.
Het bereidt de weg voor voor een nog grotere militarisering van de machtigste landen ter wereld en de noodzaak voor kleinere en middelgrote machten om steeds dichter bij elkaar te komen – een opmerking van de heer Merz tijdens een grote veiligheidsconferentie in München vorige maand.
Tenslotte, en misschien wel het meest diepgaand, is er de onmiskenbare ontrafeling van een reeks internationale regels die zijn voortgekomen uit de as van de Tweede Wereldoorlog en die door de Verenigde Naties worden gehandhaafd om de soevereiniteit van alle landen en de waardigheid van alle mensen te beschermen.
Met dhr Troef Door zijn eigen zogenaamde ‘Vredesraad’ op te richten om te wedijveren met de VN, heeft de oude wereldorde die al tientallen jaren bestaat nog nooit zo uitgedaagd geleken.
Wat er daarna in Iran gaat gebeuren, is zeer moeilijk te voorspellen.
Het regime wankelt door het verlies van zijn leider en heeft de grootste vergelding ooit gezworen, hoewel Trump zegt dat de reactie tot nu toe – met Iraanse raketten en drones afgevuurd op Israël en op de Golfstaten waar Amerikaanse troepen zijn gestationeerd – zwakker is dan verwacht.
De Amerikaanse president, die houdt van de eenvoud van gedurfde uitspraken, kan de missie nu al afschilderen als een succes na de moord op Khamenei.
Lees meer:
Hoe hebben Iraniërs gereageerd op de dood van de opperste leider?
Eén dode en anderen gewond op de luchthavens van Abu Dhabi en Dubai
Maar het lot van Iran is geen kort, op zichzelf staand nieuwsverhaal gemaakt voor sociale media.
Zoals de geschiedenis laat zien, schuilt er een enorm gevaar in elke buitenlandse interventie en zullen de gevolgen van de onthoofding van het Iraanse regime door de Verenigde Staten pas na verloop van tijd echt begrepen worden.
