Terwijl Canadezen herdenkingen houden ter gelegenheid van vier jaar sinds de Russische invasie van Oekraïneeen Oekraïense vrouw die in Winnipeg woont, is een van de velen die deze dag vieren.
Kristina Miroshnyk komt oorspronkelijk uit Sumy in het oosten van Oekraïne, slechts 30 km van de Russische grens.
Begin 2022 maakte ze zich zorgen over de dreigende mogelijkheid van een Russische invasie en overwoog ze om naar een andere plek in het land te verhuizen.
“Iedereen zei tegen mij: kalmeer, alles komt goed. Het is de 21e eeuw, niemand zal toestaan dat dit gebeurt”, vertelde ze deze week vanuit haar huis in Winnipeg aan Global News.
Miroshnyk kocht een kaartje naar Lviv, vlakbij Polen, maar op de dag dat ze zouden vertrekken niet.
“De volgende ochtend kreeg ik een telefoontje rond, ik weet het niet meer, half vijf of zes uur ’s ochtends. Het was mijn vriendin die in paniek raakte en ze schreeuwde: ‘Het is oorlog, de oorlog is begonnen.'”
Zij en haar dochter vluchtten naar Polen, waar haar man werkte, voordat ze naar Griekenland vertrokken.
De familie is slechts een greep uit de ongeveer 300.000 Oekraïners die in Canada zijn aangekomen onder de Canada-Ukraine Authorization for Emergency Travel.
Nu, vier jaar later, terwijl ze zien hoe de oorlog hun huis blijft verwoesten, zeggen sommige Oekraïners in Canada dat ze nog steeds verrast zijn dat ze hier zijn.
“Mijn ouders zijn nog steeds thuis in Oekraïne en veel van mijn vrienden en mijn mannelijke vrienden, veel van hen zijn opgeroepen en nu vechten ze”, zegt Anastasiia Ravska, die ook in Winnipeg woont.
Ontvang dagelijks nationaal nieuws
Ontvang het belangrijkste nieuws, de politieke, economische en actuele krantenkoppen van de dag, eenmaal per dag in uw inbox.
“Ik doe wat ik kan doen, ik probeer ze te steunen, ik probeer altijd zoveel mogelijk iets aan ze te doneren.”
Veel Oekraïners in de stad werken eraan om werkvergunningen te verlengen of een permanente verblijfsvergunning aan te vragen, aangezien hun kinderen al op school zitten.
De RF Morrison School, waar naar schatting ongeveer de helft van de leerlingen in de meeste klassen in Oekraïne geboren is, markeerde het vierjarig jubileum met een bijeenkomst. Poëzie en herdenkingsstukken maakten deel uit van de ceremonie.
Een provincie verderop werd in de St. Demetriuskerk in Toronto een gebedsdienst gehouden voor alle Oekraïense kinderen die ontheemd waren of verloren waren gegaan in de oorlog.
“Het was erg stressvol omdat ongeveer een jaar geleden het huis van mijn vader werd aangevallen, dus ik maakte me echt zorgen om hem”, zegt Polina Zaitseva, een Oekraïense studente aan de St. Demetrius Katholieke School.
Directeur Lily Hordienko zei dat ze 185 studenten uit Oekraïne hebben verwelkomd. Dat welkom omvatte meer dan alleen onderwijs.
“Vanaf het moment dat ze binnenkwamen, gaven we ze toiletartikelen, we gaven ze eten, we gaven ze kleding, alles wat ze nodig hadden”, zei Hordienko.
“In principe probeerden we hen te helpen, wetende dat ze met niets waren aangekomen en niet wisten hoe ze zichzelf konden helpen.”
De ceremonies op beide scholen waren slechts twee van de vele die van kust tot kust plaatsvonden.
In Saskatoon werd een herdenkingswake gehouden in de kapel van het St. Thomas More College.
“Het is triest dat het elk jaar een gewone gebeurtenis wordt om deze wake bij te wonen”, zegt Petro Zerko, een Oekraïens-Canadees van de tweede generatie.
“Uiteraard kijken we uit naar het einde van deze oorlog, maar het is geweldig dat we degenen die voor de vrijheid hebben gevochten nog steeds in onze herinnering houden, vooral op een dag als vandaag.”
Verwacht wordt dat het Oekraïens-Canadese Congres later op dinsdag ook een wandeling zal houden in Saskatoon.
In een verklaring van dinsdag zeiden de leden van de Raad van Bestuur van de Gemeenschap van Democratieën, waartoe ook Canada behoort, dat zij solidair blijven met het Oekraïense volk en riepen zij alle landen op druk uit te oefenen op Rusland om de ontvoerde Oekraïense kinderen terug te sturen naar hun thuisland en hun families.
Het zei ook dat het opnieuw bevestigde dat de bescherming van kinderen in gewapende conflicten “niet optioneel, onderhandelbaar of politiek” is.
Maar nu landen hun steun opnieuw bevestigen, zeggen sommige Oekraïners in Canada dat ze zich zorgen maken dat mensen vergeten wat er gebeurt.
“Mensen lijken de oorlog te vergeten, ze lijken niet meer zo geïnteresseerd om erover te praten”, zegt Kateryna Rudenko, die in 2022 in Halifax aankwam. “Ze lijken zich steeds ongemakkelijker te voelen bij het meezitten met ons verdriet en getuige te zijn van ons verdriet, ook al zijn de beschietingen sinds 2022 alleen maar erger geworden.
Rudenko, die slechts enkele maanden na het uitbreken van de oorlog als student arriveerde, zei dat ze graag zou willen dat mensen zichzelf informeren over de geschiedenis van Oekraïne, zodat ze een beter begrip krijgen van wat de mensen doormaken.
Voor mensen als Ravska verdwijnt het gevoel nooit, zelfs als de jaren verstrijken.
“Het is een soort kiekeboe spelen als je een kind bent”, zei ze. “Als je je ogen sluit, heb je misschien het gevoel dat je de kamer uit bent, maar je bent nog steeds aanwezig en wat er om je heen gebeurt, gebeurt nog steeds. Dat is het soort situatie waarin we allemaal terechtkomen.”
–met bestanden van Global News’ Iris Dyck, Caryn Lieberman, Slavo Kutas, Grace Miller en Mitchell Bailey
© 2026 Global News, een divisie van Corus Entertainment Inc.
