Nadat deze week kartelgeweld uitbrak in de Mexicaanse staat Jalisco, kwamen beelden en video’s van brandende auto’s en gebouwen, gesloten winkelpuien en steden die tot stilstand kwamen in het nieuws. Vluchten van en naar Puerto Vallarta en Guadalajara werden geannuleerd. Bewoners werd verteld dat ze ter plekke moesten schuilen en ervoor moesten zorgen dat ze voldoende voedsel en water hadden. Toeristen waren aan de gang afgesloten en bang.
Ik heb het allemaal van ver bekeken in Seattle, waar ik momenteel op reis ben, terwijl mijn telefoon elke 15 seconden oplichtte met paniekberichten, videobeelden doorstuurde en WhatsApp-spraaknotities van vrienden en geliefden op de grond in Puerto Vallarta.
Voor de meeste mensen was Puerto Vallarta slechts een van de vele steden die in de nieuwscyclus werden genoemd, maar voor mij was het anders: het is de afgelopen vijf jaar mijn favoriete thuisbasis geweest.
Ik reis voor de kost, maar Puerto Vallarta is altijd bijzonder geweest
Mijn relatie met deze stad aan de Pacifische kust van Mexico begon meer dan tien jaar geleden, tijdens mijn eerste bezoek in 2013. Destijds was Puerto Vallarta gewoon de zoveelste reportageopdracht op een strandbestemming, maar er kwam iets anders en ik bleef terugkomen. Het werd de plek waar ik naartoe rende als ik even een pauze nodig had van het echte leven. Elk bezoek duurde langer. In een groot deel van 2024 en 2025 zal Ik was er fulltime.
Wanneer je zoveel tijd op een plek doorbrengt, voelt het niet meer als een ontsnapping en wordt het de achtergrond van het echte leven. Je leert de verkeerspatronen kennen, ziet bekende gezichten in de coffeeshops en bars, haalt je post op. Routine besluipt je; het wordt thuis.
Je bouwt ook relaties op. Terwijl ik beelden bekeek van een nog steeds smeulend, door vlammen gelikt autoskelet op een kruispunt slechts een paar blokken van mijn laatste adres, luisterde ik naar gesproken opmerkingen van vrienden. Angst klinkt anders als het afkomstig is van mensen van wie je houdt.
Al tientallen jaren wordt Puerto Vallarta beschouwd als een van de gemakkelijkste internationale reizen van Mexico
Je hoeft geen doorgewinterde reiziger of een adrenalinezoeker om zich daar op zijn gemak te voelen. Er zijn directe vluchten, grote resorts, vertrouwd comfort en een infrastructuur die is gebouwd rond het verwelkomen van bezoekers.
Lees meer verhalen over reizen naar Mexico
Bovendien is het adembenemend mooi met die brede, blauwe ronding van de Baai van Banderas en de met jungle bedekte kroon van pieken die daarachter oprijzen.
Voor veel Amerikanen is Vallarta een afkorting voor ‘veilig Mexico’. Kunnen incidenten als deze die perceptie veranderen? Voor sommigen onvermijdelijk.
Reisbeslissingen worden zelden alleen op data gebaseerd. Ze worden gevoed door emoties, persoonlijke tolerantie voor onzekerheid en individuele ervaringen. Zoals na vrijwel elk spraakmakend incident in Mexico gebeurt, vallen de reacties vaak in bekende categorieën. Er zullen mensen zijn die Schrijf Mexico voor altijd af als een land om te bezoeken of te wonen. Anderen zullen besluiten om af te wachten.
En er zullen mensen zijn, zoals ik, die al verlangen om terug te keren, omdat ze iets fundamenteels begrijpen over momenten als deze: ze zijn traumatisch, juist omdat ze verstoringen zijn, geen constanten.
De auteur zegt dat berichten over geweld in Mexico deze week haar verlangen om terug te keren alleen maar hebben vergroot. Met dank aan Meagan Drillinger
Zoals elke plek waar ook, zijn Puerto Vallarta en Mexico veel meer dan hun slechtste momenten
Geweld in Mexico is echt. Het is serieus. Het is ook beperkt tot zeer specifieke delen van een enorm land. Mexico is uitgestrekt en regionaal complex. Episodes van kartelgerelateerd geweld zijn weliswaar alarmerend, maar functioneren in de meeste gevallen niet als een constante in het dagelijks leven bestemmingen die Amerikanen bezoeken.
Momenten als het geweld van zondag benadrukken een perceptiekloof die vaak bepaalt hoe Amerikanen denken over risico’s in het buitenland versus risico’s thuis. Amerikanen hebben de neiging geweld in Mexico te bespreken alsof het tot een fundamenteel andere categorie van gevaar behoort. Toch hebben de VS de afgelopen jaren hun eigen verontrustende vertrouwdheid met publieke gewelddaden ontwikkeld. massale schietpartijenwillekeurige aanvallen en plotselinge verstoringen.
Er is niet langer een zuivere psychologische kloof tussen ‘veilig thuis’ en ‘gevaarlijk in het buitenland’. We navigeren steeds vaker door variaties van dezelfde realiteit.
Ik aarzel niet om terug te keren naar Puerto Vallarta
Het leven in Puerto Vallarta heeft ervoor gezorgd dat ik de veiligheidsproblemen niet afwijs. Wat er in Jalisco is gebeurd, is verwoestend en ernstig. Maar door daar te wonen, heb ik mijn begrip van de stad gebaseerd op geleefde ervaringen in plaats van op episodische krantenkoppen. Het heeft ervoor gezorgd dat momenten als het geweld van zondag persoonlijk zijn geworden, zonder dat mijn relatie met Puerto Vallarta is veranderd.
Door het bekijken van de video’s wilde ik niet verder wegrennen van Vallarta. Het deed me in ieder geval wensen dat ik daar was met de gemeenschap waar ik van houd.
Wanneer ben ik van plan terug te keren? Spoedig. Ik ga begin maart terug naar Mexico, dit keer naar Puerto Escondido, Oaxaca, bijna 1600 kilometer verwijderd van Puerto Vallarta. (Ja, Mexico is erg groot.) Ik aarzel niet om te gaan. En eerlijk gezegd, als de logistiek het toeliet, zou ik dat doen ga terug naar Puerto Vallarta deze week. Het is voor mij niet alleen een vakantiebestemming, en het is niet alleen maar een fragment uit het nieuws. Het zijn bijna 13 jaar aan herinneringen, vriendschappen, routines en een thuisgevoel dat ik in de loop van de tijd heb opgebouwd.
Zoals elke plek waar dan ook zijn Puerto Vallarta en Mexico groter dan hun ergste momenten. Zoals elke plek waar je van houdt, wissen die momenten de stabielere, duurzamere realiteit van het dagelijkse leven eromheen niet uit.
