Het huwelijk van een 22-jarige boer met een negenjarig meisje op het platteland van Tennessee bracht de natie met afschuw teweeg en leidde tot dringende juridische hervormingen in heel Amerika
Het was een huwelijk dat een hele natie choqueerde en leidde tot ingrijpende wetshervormingen om ervoor te zorgen dat dergelijke verbintenissen nooit meer zouden kunnen plaatsvinden: het huwelijk van een 22-jarige boer van 1,80 meter lang met een negenjarig meisje.
Charlie Johns en Eunice Winstead trouwden op 19 januari 1937 op het platteland van Tennessee, Amerika, onder leiding van baptistenprediker Walter Lamb.
Destijds slaagde de staatswetgeving er niet in een minimumhuwelijksleeftijd vast te stellen, wat betekende dat de unie – hoewel universeel aan de kaak gesteld – binnen de wettelijke grenzen bleef.
Johns overhandigde Lamb een dollar om de ceremonie uit te voeren, terwijl Winstead haar nietsvermoedende ouders bedroog door te beweren dat ze langskwam om een pop te kopen.
Hij gaf de leeftijd van zijn jonge bruid verkeerd weer bij het verkrijgen van een huwelijksvergunning, hoewel de lokale gemeenschap later ontdekte dat ze pas negen was. Uit documentatie blijkt dat haar moeder op 16-jarige leeftijd trouwde en op 13-jarige leeftijd een zus kreeg.
Eunice’s moeder Martha Winstead keurde de wedstrijd uiteindelijk goed omdat Johns een landeigenaar was en werd beschouwd als een “goede boer” met 50 hectare aan bergbezit en dieren.
Ze zei: “De Bijbel zegt dat we degenen die vreedzaam met elkaar overweg kunnen niet mogen storen, en ik geloof niet dat we tegen de Bijbel in moeten gaan. Als ze van elkaar houden, dan is trouwen de beste keuze.”
Winstead verdedigde ook het karakter van haar schoonzoon en voegde eraan toe: ‘Charlie is een brave jongen. Hij is een harde werker. Hij heeft een paar dagen geleden 40 hectare gekocht zodat ze een huis konden hebben. Natuurlijk, begrijp het, ik heb mijn kinderen niet opgevoed om te trouwen met wat mannen hebben, maar om te trouwen uit liefde.’
Haar echtgenoot zei eenvoudigweg: “Het huwelijk is goed voor mij, je kunt er nu niets meer aan doen.”
Toen er een verslaggever op bezoek kwam, was de rustige Eunice bezig met spelen met haar tweejarige zusje in het berghuis van de familie.
In een poging haar dochter als ongewoon volwassen af te schilderen, zei haar moeder: ‘Charlie kocht een mooie, grote pop voor haar Kerstmismaar ze heeft er maar een paar keer mee gespeeld. Eunice is geïnteresseerd in naaien, en ze is zo slim als maar kan als het gaat om koken.’
Nadat het verhaal landelijke aandacht kreeg en publicaties als Life and Time erover berichtten, was de publieke woede overweldigend.
Vrouwenorganisaties in Minnesota en daarbuiten eisten wetswijzigingen toen de zaak van de negenjarige bruid emblematisch werd voor wat velen zagen als de ongebreidelde uitbuiting van kinderhuwelijken in heel Amerika.
Als direct gevolg van de publieke reactie nam Tennessee later in 1937 snel wetgeving aan waarin de minimum huwelijksleeftijd op 16 jaar werd vastgelegd, met een verplichte wachtperiode voor meisjes jonger dan 18 jaar. Ondanks het schandaal bleef het paar tientallen jaren getrouwd.
In de zomer van 1937 schreef Eunice zich kort in op de basisschool, maar trok zich al na een paar dagen terug vanwege gedragsproblemen. De pasgetrouwden bleven een aantal jaren bij de familie van Johns in Sneedville wonen.
In december 1942 werd Eunice op 14-jarige leeftijd moeder, en ze kregen nog acht kinderen.
Verbazingwekkend genoeg was Johns verontwaardigd toen zijn 17-jarige dochter Evelyn in het huwelijksbootje stapte met een 20-jarige man, waarbij ze beweerde dat haar leeftijd verkeerd was opgegeven om een huwelijksvergunning te verkrijgen.
Opmerkelijk genoeg bleef het echtpaar meer dan zestig jaar getrouwd, met het overlijden van John in februari 1997 en Eunice in augustus 2006.
