Washington – President Trump is steeds meer gefrustreerd geraakt door wat assistenten beschrijven als de grenzen van de militaire macht tegen Iran, volgens meerdere bronnen die bekend zijn met de zaak en die onder voorwaarde van anonimiteit met CBS News spraken om nationale veiligheidskwesties te bespreken.
In tegenstelling tot eerdere gerichte operaties, waaronder de recente waarbij de Venezolaanse leider werd verwijderd Nicolaas Maduro Vanuit zijn macht heeft de heer Trump te horen gekregen dat elke aanval op de bezittingen van Teheran vrijwel zeker geen eenmalige, beslissende klap zou zijn. In plaats van, beperkte stakingen zou de deur kunnen openen voor een bredere confrontatie – een confrontatie die het risico met zich meebrengt dat de Verenigde Staten verwikkeld raken in een langdurig conflict in het Midden-Oosten.
Axios rapporteerde voor het eerst details over de frustraties van de president.
President Trump, in a bericht op sociale media weerlegde alle berichten dat generaal Dan Caine, de voorzitter van de Joint Chiefs of Staff, “ertegen is dat we oorlog voeren met Iran.” Caine, zei hij, “zou geen oorlog willen zien, maar als er een besluit wordt genomen om op militair niveau tegen Iran in te gaan, is hij van mening dat het iets gemakkelijks zal zijn.”
De heer Trump zei dat Caine “niet heeft gesproken over het niet doen van Iran, of zelfs over de nep-beperkte stakingen waar ik over heb gelezen. Hij weet maar één ding: hoe hij moet WINNEN en, als hem wordt opgedragen dat te doen, zal hij de leiding nemen.”
Een hoge militaire functionaris vertelde CBS News dat militaire planners onpartijdig advies geven. Het Witte Huis verwees CBS News naar de post op sociale media van de president.
De kern van het ongeduld van de president is het verlangen naar een krachtige actie die de diplomatieke tafel zou resetten. Hij heeft bij adviseurs aangedrongen op opties die een straffende aanval zouden opleveren – een aanval die substantieel genoeg is, naar zijn mening, om de Iraanse leiders te dwingen terug te keren naar de onderhandelingen onder gunstiger voorwaarden voor Washington. Maar militaire planners hebben gewaarschuwd dat een dergelijke uitkomst niet kan worden gegarandeerd.
De vrije pers: De Iran-valstrik van Donald Trump
Tijdens besloten bijeenkomsten heeft Caine de heer Trump laten weten dat een aanhoudende militaire campagne tegen Iran aanzienlijke gevolgen zou kunnen hebben, zoals vergeldingsmaatregelen van Teheran en zijn bondgenoten tegen Amerikaanse troepen en bondgenoten, en dat dit zou kunnen leiden tot een langdurig gevecht, waarvoor extra Amerikaanse troepen en middelen nodig zijn.
Afgelopen weekend vertelde speciaal gezant Steve Witkoff aan Lara Trump in een interview op Fox News dat de heer Trump “nieuwsgierig” is naar waarom de Iraniërs “niet hebben gecapituleerd”.
“Waarom, onder dit soort druk, met de hoeveelheid zeemacht en zeemacht die we daar hebben, waarom zijn ze niet naar ons toe gekomen en gezegd: ‘Wij belijden dat we dat niet willen zijn – we willen geen wapen. Dus hier is wat we bereid zijn te doen.’ En toch is het moeilijk om ze naar die plek te krijgen’, zei Witkoff.
De afgelopen weken hebben de VS hun militaire houding in de regio aanzienlijk uitgebreid. De USS Gerald R. Ford-carrierstakingsgroep en de vloot van oorlogsschepen zullen zich naar verwachting binnen het bereik van Iraans grondgebied positioneren en zich aansluiten bij de USS Abraham Lincoln vliegdekschipaanvalsgroep en andere vliegtuigsquadrons gestationeerd op bases in de Perzische Golf. De verdedigingssystemen van Patriot en Terminal High Altitude Area zijn versterkt om Amerikaanse troepen en regionale bondgenoten te beschermen tegen mogelijke vergelding.
Ambtenaren van het Pentagon zeggen dat de inzet defensief is en bedoeld om escalatie af te schrikken, maar de omvang en het tempo van de opbouw onderstrepen dat elke aanval in Iran vrijwel zeker een reactie zou uitlokken, hetzij via raketaanvallen, maritieme intimidatie in de Straat van Hormuz, of proxy-troepen die opereren in Irak, Syrië en elders.
De bijeenkomsten die zich binnen het Witte Huis over Iran afspelen, weerspiegelen een bredere spanning tussen politieke doelstellingen en militaire realiteit. Terwijl de president een dramatisch machtsvertoon zoekt om zijn hand in de onderhandelingen te versterken, hebben hogere commandanten benadrukt dat oorlogen zich zelden volgens het script ontvouwen en dat zelfs zorgvuldig afgestemde aanvallen onvoorspelbare gevolgen kunnen hebben.
Voorlopig is de opbouw van Amerikaanse militaire hardware gaat door terwijl de noodplannen worden verfijnd. Of deze culmineert in een beperkte aanval of een houding van afschrikking blijft, zal wellicht minder afhangen van de frustratie van de president dan van de volgende stap van Teheran en uiteindelijk van hoeveel risico Washington bereid is te dragen.
