Door Jonathan Klotz
| Gepubliceerd
Je kunt veel over iemand vertellen door hem naar zijn favoriete ruimteschip te vragen. Vraag het aan 100 sciencefictionfans en je krijgt tientallen verschillende antwoorden, variërend van Star Trek’s Enterprise-D en Star Wars’ Millennium Falcon tot de meer ongebruikelijke, waaronder Van Farscape Moya en die ene Whovian die erop aandringt TARDIS telt. Als je geluk hebt, kiest minstens één persoon de werkelijk bizarre Lexx uit de ongebruikelijke serie uit de late jaren 90 Lexx.
Lexx, een biomechanisch schip dat lijkt op een vleugelloze libel, is het krachtigste vernietigingswapen in de twee universums. Het kan praten, belachelijke snelheden bereiken en heeft een staart, waardoor het het vreemdste schip is dat ooit op een schip is verschenen. sciencefiction serie.
De kracht om planeten te vernietigen die wordt gebruikt om een datum te vinden
Lexx (ingesproken door Tom Gallant) is ontworpen door His Divine Shadow als het instrument dat hij zou gebruiken om de mensheid uit te roeien en het hele bestaan onder controle van de insecten te brengen. Dat lukt niet helemaal nadat de ongelukkige bewaker Stanley (Brian Downey) tijdens een ontsnapping per ongeluk het ruimteschip op gang brengt en de kapitein van Lexx wordt. In plaats van onheil en vernietiging in het universum te brengen, krijgt Lexx de opdracht zijn ongelooflijke krachten te gebruiken om planeten van ruimdenkende vrouwen te vinden. Lexxde serie, is heel vreemd met een diepe geschiedenis die duizenden jaren teruggaat, maar het is ook erg geil.
Het biomechanische ontwerp van Lexx geeft hem zowel aan de buitenkant als aan de binnenkant een unieke uitstraling, vergelijkbaar met Van Farscape Moyabehalve dat het aan de binnenkant aanzienlijk zachter is. De doorgangen zijn kleiner, de bemanningsverblijven lijken op organen en zelfs de bedieningselementen van het schip zien eruit als vlezige, bolvormige knobbeltjes. Dat zijn de bedieningselementen voor alles, van de douche tot het stuur en de toiletten. In plaats van een bidet of toiletpapier worden de toiletten van Lexx compleet geleverd met een tong. Ja, het is een vreemde show.
Lexx is de vreemdste sciencefictionserie uit de geschiedenis
Lexx is geen geweldige serie, maar durfde in ieder geval iets anders te doen binnen het sci-fi-genre door te erkennen dat seks bestaat. Dat deel is duidelijk binnen een paar minuten na het bekijken van een aflevering. Je zou echter denken dat Lexx het schip supergeavanceerd zou zijn, misschien dankzij een ‘organische computer’ of de verzamelde hivemind-herinneringen van andere insectoïde schepen, maar nee, Lexx laat Stanley er slim uitzien. De koerier/bewaker die kapitein is geworden, moet vaak eenvoudige concepten aan het schip uitleggen, maar zodra hij het eindelijk begrijpt, is hij bereid om vrijwel alles te doen wat Stanley wil.
De uitzondering is wanneer het tijd is voor eten. Gedurende de hele run van LexxStanley blijft vragen om luxe, exotische gerechten, en elke keer zorgt het schip voor rommel. Er is hier geen luxe technologie die onbeperkte hoeveelheden voedsel creëert. Alleen wat het vleesetende schip kan produceren voor de rest van de bemanning, inclusief Zev (Eba Habermann)/Xev (Xenia Seenburg), de geredde liefdeslaaf en later haar kloon, en Kai (Michael McManus), de duizenden jaren oude ondode huurmoordenaar. Snel, krachtig, in staat om de bemanning aan de binnenkant te voeden en te verzorgen, Lexx is gelukkig een uniek schip.
Gedurende de vier seizoenen dat Lexx in de ether was, zagen de wijken en de brug er anders uit, door Lexx zelf uitgelegd dat hij groeide, maar in werkelijkheid het resultaat was van verschillende budgetniveaus voor elk seizoen, waardoor de productieploeg helemaal wild werd of, voor seizoen 4, gedwongen werd zichzelf in te houden. Gedurende dit alles vernietigt Lexx planeten, zowel om nobele redenen als om Stanley’s egoïstische impulsen, waarbij hij andere schepen en mensen opeet, en het vreemdste schip in de sciencefiction blijft dat alleen maar deel zou kunnen uitmaken van de vreemdste sciencefictionserie.
