BAFTA Awards 2026: Beste Alan Cumming-momenten, volledige lijst met winnaars

LONDEN — De BAFTA Awards van dit jaar hadden een onvoorziene wending in het derde bedrijf.

Na een relatief rustige ceremonie op zondag werd dat vooral gehonoreerd “Zondaars,” ‘De ene strijd na de andere’ “Frankenstein” En “Hamnet,” Kerry Washington betrad het podium in de Royal Festival Hall in Londen om de winnaar van de prijs voor hoofdrolspeler bekend te maken. De verwachtingen waren hooggespannen voor Timothée Chalamet, dankzij zijn gedurfde optreden in “Marty Supreme” en een even gedurfde marketingcampagne. In plaats daarvan las Washington: “Robert Aramayo.”

WHO? De Britse acteur, eerder op de avond al uitgeroepen tot ontvanger van de Rising Star-prijs vanwege zijn innemende optreden als campagnevoerder voor het Tourette-syndroom John Davidson in ‘I Swear’ (uitgave op 24 april in de Verenigde Staten), was misschien geschokt door zijn grote overwinning, maar niemand was meer verrast dan het publiek. Geschreeuw, gejuich en kreten van “Oh, mijn God” weerklonken door het hele theater. In een gestapelde categorie waartoe ook Amerikaanse acteurs Leonardo DiCaprio, Michael B. Jordan, Jesse Plemons en Ethan Hawke behoorden, kozen BAFTA-kiezers ervoor om een ​​van hun eigen acteurs te belonen.

“Ik kan eerlijk gezegd niet geloven dat ik deze prijs heb gewonnen”, zei Aramayo, sprekend door tranen en pure shock. Hij sprak zijn bewondering uit voor al zijn medegenomineerden, maar noemde Hawke in het bijzonder.

“Toen ik op school zat, kwam Ethan Hawke binnen om met ons te praten bij Juilliard en hij hield een geweldige lezing over een lang leven als acteur, over het beschermen van je instrument en het vermijden van zelfdestructief gedrag”, herinnert Aramayo zich. “En het had echt een grote impact op iedereen in die zaal. Dus om vanavond met jou in deze categorie te zitten is ongelooflijk.”

“I Swear” won uiteindelijk drie prijzen, twee voor Aramayo en één voor de casting. Maar de film had een sterke, soms controversiële aanwezigheid in de kamer buiten zijn trofeeën: in de film portretteert Aramayo Davidson, een opmerkelijke pleitbezorger voor het bewustzijn van het Tourette-syndroom die aan de stoornis lijdt. Davidson woonde zelf de BAFTA Awards bij en zijn frequente, onvrijwillige uitbarstingen onderstreepten de introductie van gastheer Alan Cumming en verschillende van de eerste prijsuitreikingen.

Wanneer “Sinners” Michael B. Jordan en Delroy Lindo presenteerde de eerste prijs van de avond, voor speciale visuele effecten kon Davidson het N-woord horen schreeuwen. Het werd uit de uitzending op BBC One verwijderd en Davidson verliet halverwege de ceremonie zijn stoel, maar Cumming sprak de situatie later met de kijkers aan.

“Misschien heb je vanavond sterke, aanstootgevende taal gehoord, maar als je de film ‘I Swear’ hebt gezien, gaat deze over de ervaring van iemand met het Tourette-syndroom,” legde de presentator uit. “De tics die je vanavond hebt gehoord zijn onvrijwillig – dat betekent dat de persoon met het Tourette-syndroom geen controle heeft over zijn taalgebruik en we verontschuldigen ons als dit aanstootgevend is geweest.”

De “Verraders” De gastheer bewees dat hij een beminnelijk, goedaardig BAFTA-presentator was, waarbij hij zijn flamboyante pakken met lovertjes verschillende keren veranderde, één keer in een sierlijk wit ensemble ter ere van de kostuumcategorie. Hij was de ideale keuze voor een prijsuitreiking waarbij openlijke politiek wordt vermeden. Cumming zinspeelde op de aanhoudende mondiale onrust zonder al te ver te gaan of al te scherp te worden.

‘Leugens, corrupte leiders, vergiftiging en vervolging van een ras’, zei Cumming, de plot samenvattend “Zoötopia 2,” en voegde eraan toe: “Te vroeg, Disney. Kom op, mensen. Geef ons wat speling. Wat is er met het escapisme gebeurd?”

De winnaars hielden hun politieke opvattingen tot een minimum beperkt. De ceremonie werd met vertraging gemonteerd en uitgezonden, en dit jaar maakte de BBC al vroeg bekend extra alert te zijn op opmerkingen die als schandalig werden ervaren.

Regisseur David Borenstein, die de documentaireprijs voor ‘Mr. Nobody Against Poetin’ in ontvangst nam, dacht na over ‘hoe snel totalitarisme een school, een werkplek, een regering kan overnemen, en hoe onze medeplichtigheid brandstof wordt in dat vuur.’ Hij bedankte zijn mederegisseur en onderwerp Pavel Talankin omdat hij ‘me had laten zien dat, hoe duister de zaken ook worden, of het nu in Rusland is of in de straten van Minneapolis, we altijd voor een morele keuze staan.’

Akinola Davies Jr., die de prijs won voor het voortreffelijke debuut van een Britse schrijver, regisseur of producer voor ‘My Father’s Shadow’, sloot zijn toespraak af met het roepen van ‘Free Palestine’ – een regel die de gemonteerde uitzending op de BBC niet haalde. Het veroorzaakte enorm gejuich in de zaal.

Later op de avond ontving Donna Langley, voorzitter van Universal Pictures, de BAFTA Fellowship – het equivalent van de ceremonie voor een Lifetime Achievement Award – voor haar bijdragen aan de filmindustrie. De eer werd haar toegekend door prins William, die samen met zijn vrouw, prinses Catherine, aanwezig was.

“Mijn hoop is dat degenen onder ons die voor de kost verhalen vertellen, inspiratie zullen blijven vinden om populaire kunst te maken die doorwerkt in het dagelijks leven van mensen,” zei Langley. “En herinnert ons eraan dat fatsoen een superkracht is.”

Een acteur in kostuum zoals Paddington Bear presenteert tijdens de BAFTA Film Awards 2026.

(Scott Garfitt / BAFTA via Getty Images)

Momenten van zoetheid en oprechtheid markeerden deze BAFTA Awards, mede dankzij de aanwezigheid van Beertje Paddington. Het personage, hier gespeeld door een gekostumeerde acteur, arriveerde met dank aan ‘Paddington the Musical’, dat vorig jaar op West End werd geopend. Hij kreeg meer hoorbare kreten dan Kylie Jenner toen hij het podium opliep om de kinder- en familiefilmprijs aan ‘Boong’ uit te reiken. Paddington werd op een schattig moment van het podium geleid.

‘Paddington – zo schattig,’ zuchtte Cumming toen hij vertrok. “Ik wil hem gewoon mee naar huis nemen. En het zou niet de eerste keer zijn dat ik een Zuid-Amerikaanse beer mee naar huis neem.”

Hoewel er enkele opmerkelijke tegenslagen waren, zoals ‘One Battle After Another’ die de cinematografieprijs won van de langverwachte genomineerden als “Treindromen” en ‘Sinners’, voelden veel van de winnaars zich onvermijdelijk. Paul Thomas Anderson scoorde de trifecta van aangepast scenario, regisseur en beste film voor ‘One Battle After Another’. Zijn toespraken gingen bij elke volgende overwinning verder. “Ik voel me op dit moment het mooiste meisje in de kamer”, grapte hij, terwijl hij de regisseurstrofee in ontvangst nam.

Anderson bracht hulde aan zijn assistent-regisseur en producer, de in Groot-Brittannië geboren Adam Somner, die in november 2024 stierf nadat hij de productie van de film had afgerond. “Je denkt misschien dat je grootste exportproduct Alfred Hitchcock of Charlie Chaplin is, maar voor mij was het Adam Somner,” zei Anderson. “Hij heeft ons allemaal beter gemaakt.”

De filmmaker raakte bijzonder geanimeerd toen de uiteindelijke prijs werd bekendgemaakt, ruim drie uur na het begin van de ceremonie. ‘Iedereen die zegt dat films niet meer goed zijn, kan zich meteen kwaad maken,’ zei Anderson.

Het prijzenseizoen van dit jaar was grotendeels een race tussen twee koplopers, ‘One Battle After Another’ en ‘Sinners’. Beiden vonden succes bij de BAFTA’s. Wunmi Mosaku won de bijrol voor ‘Sinners’, een emotioneel moment, terwijl Sean Penn (niet aanwezig) de bijrol won voor ‘One Battle After Another’. Ryan Coogler won voor zijn originele scenario van ‘Sinners’ en werd daarmee de eerste zwarte ontvanger in de categorie.

“Ik kom uit een gemeenschap die van mij houdt”, zei Coogler. “Ze lieten me geloven dat ik dit kon, dat ik een schrijver kon worden. En het was geweldig om opgenomen te worden in de gemeenschap van filmacteurs, de gemeenschap van Los Angeles. Voor alle schrijvers daarbuiten: als jullie allemaal naar die blanco pagina kijken, denk dan aan wie je liefhebt, denk aan iedereen die je hebt gezien met pijn waarmee je je identificeert en wenst dat ze zich beter voelden, en laat die liefde je motiveren.”

“Hamnet”, een andere sterke Oscarkandidaat, vertrok niet met lege handen. De Chloe Zhao-geregisseerde film won de prijs voor uitmuntende Britse film (17 mensen kwamen het podium op om deze in ontvangst te nemen) en Jessie Buckley won de prijs voor de hoofdrolspeelster voor haar onmiskenbare vertolking van Agnes, de rouwende vrouw van William Shakespeare.

Nadat ze haar voorbereide opmerkingen op haar stoel was vergeten en zich had oriënteerd, hield Buckley een van de beste toespraken van de avond.

“Dit behoort echt toe aan de vrouwen uit verleden, heden en toekomst die mij hebben geleerd en blijven leren hoe ik het anders moet doen”, zei ze, met erkenning van haar mede-genomineerden. Roos Byrne, Kate HudsonChase Infiniti, Renate Reinsve en Emma Stone. “Jullie zijn allemaal gewoon radicaal en jullie doen het voor de stoute meiden.”

Ze droeg de prijs op aan haar dochter, die zes maanden oud was toen Buckley campagne begon te voeren voor ‘Hamnet’. ‘Het is de beste rol van mijn leven om jouw moeder te zijn,’ zei ze. ‘Ik beloof dat ik ongehoorzaam zal blijven, zodat jij als jonge vrouw deel kunt uitmaken van een wereld in al je totale wildheid.’

Voordat het publiek zich de Royal Festival Hall uit haastte en zich haastte om plaats te zoeken voor het diner beneden, dacht Cumming nog een laatste gedachte na. “Vanavond hebben we mensen van over de hele wereld verwelkomd”, zei hij, “mensen die er anders uitzien, klinken en van elkaar houden, voor een viering van verhalen, ideeën en cultuur. In feite een viering van diversiteit, gelijkheid en inclusiviteit.”

“En raad eens?” concludeerde hij. “Niemand stierf. Sterker nog, we hebben gelachen. Veel.”

Het was zijn meest politieke uitspraak van de avond en degene die het meest waar klonk.

Een volledige lijst met winnaars van zondag

Beste film: “Het ene gevecht na het andere”

Regie: Paul Thomas Anderson, “Het ene gevecht na het andere”

Hoofdrolspeelster: Jessie Buckley, “Hamnet”

Hoofdrolspeler: Robert Aramayo, “Ik zweer”

Vrouwelijke bijrol: Wunmi Mosaku, “Sinners”

Bijrol: Sean Penn, “Het ene gevecht na het andere”

Uitstekende Britse film: “Hamnet”

Uitstekend debuut van een Britse schrijver, regisseur of producent: Akinola Davies Jr., “My Father’s Shadow”

Film niet in de Engelse taal: “Sentimentele waarde”

Documentaire: “Meneer Niemand Tegen Poetin”

Animatiefilm: “Zootopia 2”

Aangepast scenario: Paul Thomas Anderson, “Het ene gevecht na het andere”

Origineel scenario: Ryan Coogler, “Sinners”

Originele partituur: Ludwig Göransson, “Sinners”

Kostuumontwerp: Kate Hawley, “Frankenstein”

Productieontwerp: Tamara Deverell en Shane Vieau, “Frankenstein”

Speciale visuele effecten: Joe Letteri, Richard Baneham, Daniel Barrett en Eric Saindon, “Avatar: Vuur en As”

Make-up en haar: Jordan Samuel, Cliona Furey, Mike Hill en Megan Many, “Frankenstein”

Bewerking: Andy Jurgensen, “Het ene gevecht na het andere”

Cinematografie: Michael Bauman, “Het ene gevecht na het andere”

Casting: Lauren Evans, “Ik zweer”

Geluid: Steve Speed, Nick Fry, James Evans en Hugh Wan, “F1”

Britse korte animatie: “Twee zwarte jongens in het paradijs”

Britse korte film: “Dit is endometriose”

EE Rising Star-prijs: Robert Aramayo