Een one-size-fits-all kleermakersbenadering is uitgesloten voor de showmannen van “Zondaars,” “Hamnet,” “Frankenstein” En “Marty Supreme.” Maar of de arena nu theater, muziek, wetenschap of sport is, ze dragen allemaal kledingstukken die hun emotionele toestanden en wonderbaarlijke talenten accentueren – en een blijvende indruk achterlaten. Hier, Oscar-genomineerde kostuumontwerpers Ruth E. Carter (“Sinners”), Malgosia Turzanska (“Hamnet”), Kate Hawley (“Frankenstein”) en Miyako Bellizzi (“Marty Supreme”) bespreken bepalende uitspraken over herenkleding met The Envelope.
In Carter’s derde samenwerking met Ryan Coogler, Michael B. Jordan’s De scherp geklede tweeling Smoke en Stack keren in 1932 terug naar de Mississippi Delta om een juke-joint te openen, waarbij ze hun begaafde bluesmuzikant Sammie (Miles Caton) inschakelen voor een optreden. “Je ziet deze stijl die (oude bluesspelers) belichaamde, of het nu gaat om tweekleurige schoenen, de hoed, het vest, de overhemden; dat alles was verwerkt in de verhalen”, zegt Carter. Hij mag dan de zoon van een prediker zijn, Sammie draagt zijn passie uit op zijn met blues doordrenkte kleding in het recordbrekende ‘Sinners’. “Het vest is gepatcht om de slijtage van de gitaarband te laten zien.”
Voordat de nacht naar de vampierhel gaat, zijn alle ogen gericht op Sammie in aardse en gouden tinten terwijl hij zingt.Ik heb tegen je gelogen.” Artiesten uit eeuwen en continenten (waaronder een rocker die elektrische gitaar speelt en een Zaouli-danseres) dragen bij aan de betoverende reeks voordat hij terugkeerde naar Sammie. ‘Als we bij hem terugkomen, komen we terug bij zijn eigen kracht en kijk eens,’ zegt Carter.
Een schets van Sammie’s op bluesman geïnspireerde kostuum in ‘Sinners’.
(Ruth E. Carter)
Een slotscène uit 1992 laat zien dat Sammie (gespeeld door muzikant Buddy Guy) het publiek nog steeds verleidt. Carter verwerkt Guy’s kenmerkende stippen uit het echte leven om te benadrukken “dit is een echt verhaal over de blues, en dit is een echt bluesman.” Stacks authentieke Coogi-trui (een knipoog naar Biggie Smalls) contrasteert met Sammie’s klassieke maatwerk, dat ook dienst doet als herinnering aan zijn andere neef: “De kleur blauw was een eerbetoon aan Smoke en de platte pet.”
Kleding is ook ter herdenking ChloëEn Zhao’s ‘Hamnet’, waarin een rouwende William Shakespeare (Paul Mescal) verandert in een betekenisvolle tint als hij hulde brengt aan zijn zoon tijdens de eerste opvoering van “Hamlet” in het Globe Theatre in Londen. “Will was in mijn hoofd bezig met het verbeelden, herinneren en vasthouden van de herinnering aan Hamnet”, zegt Turzanska. “En op een supergrove, vereenvoudigde manier bracht hij de verf en de kleuren die hij zich herinnerde met die penseelstreken op het karakter van Hamlet aan.”
Turzanska construeerde de kostuums van de spelers van ruw linnen, met behulp van licht uitvergrote, periode-nauwkeurige vormen gecombineerd met hedendaagse latexverf. Met behulp van deze toneeltaal kan Hamlet’s (Noach rok) wambuis is ‘gewatteerd en plat geverfd’, om Hamnet (Jacobi Jupe) op te roepen: ‘Het was een herinnering aan de verticale strepen.’
Er zijn echo’s tussen de kostuums voor William Shakespeare, Hamlet en Hamnet in de kostuums van Malgosia Turzanska voor ‘Hamnet’.
(Malgosia Turzanska)
Buiten het podium beelden groeiende schuine strepen in Wills leren doubletten ‘emotionele onrust’ uit. Toch is zijn beurt als de vermoorde vader van Hamlet (de Geest) het meest openlijke voorbeeld. De gebroken witte mantel, aangekoekt met klei, is opzettelijk ontdaan van alle kleur. Turzanska testte de symbolische lijkwade (“Je trekt dit kleine harnas aan”) om er zeker van te zijn dat Mescal zich vrij kon bewegen. Catharsis komt nadat Will het stuk heeft verlaten: “De klei barst en valt eraf. Als hij het uiteindelijk afwast, zien we hem voor het eerst instorten en zelfs huilen.”
Niet elk podium heeft een betalend publiek. In Guillermo del Toro ‘Frankenstein’, Victor Frankenstein (Oscar Isaak) reanimeert een lijk tijdens een disciplinaire hoorzittingsdemonstratie. De kleermakersinspiratie van de afvallige wetenschapper, gekleed in rood, wit en zwart, is niet gebonden aan één tijdperk.
“Dat was de eerste noot van Guillermo (over Victor). Hij zegt: ‘Dandy, rockster. Kijk naar David Bowie. Kijk naar Prince’, zegt Hawley. “Toen we met Oscar begonnen te praten, kwam hij binnen met zijn Prince-spullen. Als je naar zijn optreden kijkt, zie je al die subtiliteiten, de lichamelijkheid, de branie.” De biezen op het vest zijn een “kick” om op te vallen tegen de juryleden in het zwart.
Hawley omarmt de ‘prachtige pauw’-herenkleding uit de jaren 1850: Victor’s opgeblazen borst accentueert de ‘wespentaille’, waardoor hij lijkt op een matador. Een overdreven historische hak voegt flair toe. “Schoenen zijn wat de acteur in de grond en zijn karakter wortelt”, zegt Hawley. “Van daaruit wordt elk gebaar naar een hoger niveau getild.”
De kostuums van Victor Frankenstein in “Frankenstein” zijn geïnspireerd door muzikanten als David Bowie.
(Kate Hawley)
“Marty Supreme’s” Bellizzi houdt evenzeer rekening met schoenen. Bellizzi “werkte samen met Keds om de vorm te vinden” die lijkt op een smalle sneaker uit de jaren vijftig voor Timothée Chalamet om te dragen als ambitieuze tafeltennisser Marty Mauser. “Als hij aan het trainen was, gaf ik hem een paar verschillende sneakers om te zien wat er goed uitzag, maar ook wat gevoeld goed”, zegt Bellizzi, “omdat hij ze de hele dag moest dragen en erin moest spelen.”
Marty schakelt tijdens het spelen op Wembley in Londen over van een rustig zwart poloshirt en een wollen broek met hoge taille naar een opvallende roze satijnen set op tournee met de Harlem Globetrotters tijdens een luchtig intermezzo in van Josh Safdie voortstuwend komediedrama. “We hebben de broek en de mouwen in het lichaam overdreven overdreven, zodat het groot en zwierig is”, zegt Bellizzi.
Tegen de tijd dat Marty in Japan aankomt, is zijn dagelijkse pak ‘door de wringer geweest’. Gelukkig zorgt een opgetuigde pingpongwedstrijd ervoor dat Marty zijn theatrale talenten kan omarmen. “Het was een kans om hem als iemand anders te laten zien. Hij is undercover”, zegt Bellizzi. ‘Hij heeft de pet en de trui.’ Marty, ooit de showman, geniet ervan om de pretentie en zijn garderobe op het podium achter zich te laten en zijn competitieve karakter te omarmen. “Hij maakt er een grotere situatie van dan het had moeten zijn, en misschien is een deel van de verrassing dat hij zich aan het ontkleden is”, zegt Bellizzi. “Het laat zien hoeveel passie er vrijkomt.” Op alle locaties en eeuwen is de kleding van elke man een ovatie waard.
