In Ron Howard’s “Backdraft” delen de brandweerlieden van de Chicago Fire Department (en broers en zussen) Stephen (Kurt Russell) en Brian (William Baldwin) McCaffrey een gecompliceerde relatie. Stephen denkt dat zijn broer niet geschikt is om brandweerman te worden, aangezien Brian altijd in de schaduw van zijn oudere broer heeft geleefd. Maar deze familiale spanning wordt buitenspel gezet nadat een reeks mysterieuze branden uitbreekt en er een backdraft ontstaat tijdens een van de oproepen om overlevenden te redden.
Hoewel de plot van Howard’s film redelijk voorspelbaar is, overtuigen de vuursequenties ons, dankzij een ongelooflijk getalenteerd stuntteam en experts die zich toeleggen op pyrotechniek. De leads doen hier veel van het zware werk, wat gezien dat interessant is Russell en Tom Cruise zouden aanvankelijk broers spelen voordat ze samenwerkten in ‘Vanilla Sky’.
De erfenis van “Backdraft” zal altijd verbonden zijn met de vuurscènes, aangezien het zelfs zo is inspireerde een vurige, opwindende toeristische attractie in Universal Studios Hollywood. Het op vuur gerichte stuntwerk was zelfs zo indrukwekkend dat de film een Academy Award-nominatie ontving voor Beste Visuele Effecten (en verloor van “Terminator 2: Judgment Day”). Terwijl Howard en co. op de set voorbereid waren op brandgerelateerde noodsituaties, verliep niet altijd alles zoals gepland. Eén van de rampscènes was bijvoorbeeld zo intens dat Russell begon in paniek te raken en kon niet ademen toen zwarte rook van een echte brand tijdelijk zijn zicht belemmerde.
Hoewel ‘Backdraft’ liefde verdient vanwege zijn technische prestaties, kan hetzelfde niet worden gezegd over ‘Backdraft 2’, het direct-naar-video-vervolg dat niets waardevols te bieden heeft. Baldwin en Donald Sutherland (die pyromaan Ronald Bartel speelden in de eerste film) hernamen hun rol in het vervolg, maar hun acteertalent was niet genoeg om deze twijfelachtige puinhoop te redden. Laten we erover praten!
Backdraft 2 is een flagrante geldgreep die er niet in slaagt te profiteren van het succes van het origineel
“Backdraft 2” volgt Sean McCaffrey (Joe Anderson), de zoon van Stephen, die ook werkt vanuit Station 17 van de Chicago Police Department. Zijn oom, Brian (Baldwin), is daar nu plaatsvervangend districtshoofd, en de twee kunnen goed met elkaar overweg. Maar de zaken nemen een onheilspellende wending wanneer op Halloween vijf kinderen worden gedood door een brand-backdraft, wat aanleiding geeft tot een onderzoek naar de mogelijke betrokkenheid van brandstichting. Om de zaak op te lossen, ondervraagt Sean de beruchte brandstichter Ronald Bartel (Sutherland), die inzicht geeft in een geheime terroristische groepering onder leiding van een gevaarlijk individu.
Op papier klinkt dit allemaal niet belachelijk, maar ‘Backdraft 2′ is niet oprecht in het vertellen van een samenhangend verhaal, wat duidelijk blijkt uit de manier waarop Sean aan ons wordt voorgesteld. Iedereen die de film van Howard niet heeft gezien, zal hier in het nadeel zijn, aangezien het vervolg geen tijd besteedt aan het samenvatten van belangrijke gebeurtenissen of het uitleggen wie Sean in vredesnaam zou moeten zijn. Sean deelt ook een instinctieve band met vuur als element (?), wat bedoeld is om uit te leggen waarom hij zo’n bekwame onderzoeker van brandstichting is. Hoewel ‘Backdraft’ vuur ook als een bewuste entiteit behandelt, wordt dit grillige plotpunt gebaseerd op de realistische vuurscènes van de film en het feit dat de gebroeders McCaffrey redelijk goed afgeronde karakters zijn.
Dus, is “Backdraft 2” een ondergebakken vervolg of een hot stuff? Nou ja, het is niet helemaal niet te bekijken, want het is vrij gemakkelijk om van Seans streken (en de onnodig ingewikkelde plot van de film) te genieten als je je hersenen uitschakelt. Dat gezegd hebbende, zijn er hier nauwelijks brandscènes, dankzij een beperkt budget en de noodzaak om een bizar spionageverhaal met uiterst geheime raketten in te voegen. Als dat niet jouw ding is, dan zorgt Russells origineel uit 1991 voor een veel betere kijkervaring.
