TOEN Callum en Jemma McGlynn hun hypotheek plotseling zagen verdubbelen dankzij de huizencrisis in Groot-Brittannië, beseften ze dat hun leven niet meer hun eigen leven was.
Dus de Hertfordshire Het echtpaar heeft een beslissing genomen waar de meeste gezinnen alleen maar van kunnen dromen. Ze pakten hun huis in Groot-Brittannië in, namen hun twee kinderen mee en verlieten Groot-Brittannië helemaal – ze ruilden stijgende rekeningen en druk voor een off-grid bestaan – en vandaag de dag kon hun realiteit er niet méér anders uitzien.
Nu woont het gezin in een bescheiden boerderij omringd door zestig olijfbomen en drie en een halve hectare grond op het platteland van Andalusië. Spanjever weg van het woon-werkverkeer, deadlines en de stijgende kosten die ooit hun leven dicteerden.
De verhuizing was niet zomaar een verhuizing. Ze zeggen dat het een ontsnapping was.
Het gezin van vier vertelde aan The Sun: “Het voelde alsof we van maandag tot en met vrijdag werkten om onze schulden af te betalen rekeningen.
“Je zit gewoon voortdurend vast in een cyclus waarin je niets kunt doen.
“We bestonden gewoon en konden niet leven”.
Na verschillende verkenningstochten naar Spanje Op zoek naar een nieuwe start vond het stel uiteindelijk goud in de buurt van het slaperige stadje Cantoria, waar ze een afbrokkelend pand kochten voor slechts £ 35.000 (€ 40.000), waarmee ze meteen hun hypotheek thuis wegvaagden.
Het echtpaar was net op huizenjacht geweest Rachel Reeves’s explosieve waarschuwing over een “zwart gat van £22 miljard” in de financiën van het land domineerde de krantenkoppen en maakte huishoudens in heel Groot-Brittannië bang.
De grimmige uitdrukking – gebruikt om een enorm financieel tekort te beschrijven dat de regering naar eigen zeggen ‘geërfd’ had van de vorige regering – veroorzaakte schokgolven door de gezinsbegrotingen. vrees voor stijgende kosten greep.
Toen ze datzelfde jaar hun eeuwenoude huis opruimden, omzeilden de McGlynns onbewust wat al snel een van de financieel meest straffende zaken zou worden. periodes voor Britse huiseigenaren.
Maar toen ze het pand in september 2024 kochten, was het verlaten huis nog lang niet klaar om er in te trekken; het was zelfs ‘onleefbaar’.
Dus brachten ze maandenlang tijd, zweet en lange weekenden door renovaties om het voor hun kinderen veilig en comfortabel te maken.
Ze zeiden: “Het pand is structureel volledig in orde, er was veel stof, maar er was niet veel voor nodig om het in een leefbare staat te krijgen.”
In juni 2025 was de transformatie voltooid.
De ooit verlaten boerderij, die al twintig jaar leeg stond, is nu hun rustieke toevluchtsoord en hun ware ticket naar de vrijheid geworden.
Binnen is het pand een verborgen schatkamer, boordevol karakter en charme – van opvallende Spaanse tegels tot een marmeren trap die meer de indruk geeft van een herenhuis dan van een bescheiden boerderij.
‘We werken niet ons hele leven om rekeningen te betalen’
Maar één ding was een prioriteit voor het gezin, zoals Jemma zegt: “We moesten ergens heen verhuizen waar we onze hypotheek konden verlagen.”
Hun eerdere betalingen waren gestegen tot een ‘torenhoge’ £1.300 per maand – zelfs nadat ze hadden geprobeerd hierop te bezuinigen – maar nu zijn hun reguliere uitgaven minimaal.
Hun jaarlijkse gemeentebelasting is £240 per jaar, hetzelfde als wat ze ooit maandelijks in Groot-Brittannië betaalden.
Auto verzekering bedraagt slechts £170-£260 (€200-€300) per jaar, in plaats van ongeveer £1.000 per jaar in Groot-Brittannië.
Ze hebben zelfs zonnepanelen geïnstalleerd op de boerderij in het zonnige Spanje, waardoor hun elektriciteit – voorheen £150 per maand – nu gratis is.
Ze zeggen ook dat vers, biologisch voedsel op de markt ongeveer een tiende van de Britse prijs kost, omdat het lokaal wordt geproduceerd, terwijl regenopvangsystemen hen helpen de waterrekening te vermijden.
Ze voegt eraan toe: “Nu hoeven we niet ons hele leven te werken alleen maar om de rekeningen te betalen.”
Het echtpaar, dat onlangs een technologiebedrijf had opgericht voordat ze Groot-Brittannië verlieten, zegt dat de stijgende kosten van levensonderhoud ervoor zorgden dat dit niet langer genoeg was om hen te onderhouden.
Nu werken ze op afstand vanaf hun telefoons en laptops, terwijl ze doorgaan met het uitbreiden van hun netwerk bedrijf zonder financiële druk.
Dit betekent dat ze elke dag met hun kinderen mogen doorbrengen, iets waarvan ze dachten dat dat in Groot-Brittannië nooit mogelijk zou zijn kosten van levensonderhoud crisis.
‘We vullen de zakken van niemand anders’
Maar het leven op de boerderij houdt ze wel bezig.
Ze brengen de ochtenden door met wandelen met vrienden, verzorgen het land en leren gaandeweg nieuwe plattelandsvaardigheden.
Ze hebben onlangs olijven van hun bomen geoogst en deze naar een lokale pers gebracht om hun eigen olie te produceren – nog een kostenpost waar ze op hebben bespaard.
Ze zeggen: “Je moet leren om gewoon in zaken als het kappen van bomen te duiken – je moet alleen leren hoe je het moet doen.”
De stap heeft volgens hen hun visie veranderd.
Ze voegden eraan toe: “Deze stap heeft ons de vrijheid gegeven om keuzes te maken.
“De leugen die ons wordt verteld is ‘je moet een baan krijgen, je moet een hypotheek krijgen’, maar dat is in werkelijkheid niet het geval.”
Vanwege hun visum kunnen ze maar 90 van de 180 dagen in Spanje verblijven, dus gebruiken ze de resterende tijd om te reizen, iets wat ze altijd al met hun kinderen wilden doen.
Neem gewoon het risico, want het is een risico dat zich zal uitbetalen. Zelfs als dat niet het geval is, hebben we niet alles verloren; dit is onomkeerbaar
Callum & Jemma
Ze zeggen dat ze nu geïntegreerd zijn in de lokale gemeenschap en dat ze weten dat verschillende andere Britten in de buurt proberen een soortgelijke levensstijl in het buitenland op te bouwen.
Hun kinderen, negen en zeven jaar oud, krijgen thuisonderwijs in zowel het Engels als het Spaans – iets wat het echtpaar toegeeft dat dit “niet voor angsthazen” is.
Ze zeggen: “Het huis opknappen, thuisonderwijs geven en proberen de plannen te plannen volgende 90 dagen waren moeilijk, maar alles is van ons.
“Alles wat we nu doen is voor ons en voor ons gezin, en voor ons is het niet om de zakken van iemand anders te vullen”.
Jemma voegde hieraan toe: “Het is moeilijker dan je verwacht, je moet voor alles een beetje harder werken, maar de beloningen wegen zeker op tegen de ontberingen”.
Callum zei: “Doe het gewoon, we hebben nog maar 80, 90 jaar op deze planeet, waarom niet?
“Neem gewoon het risico, want het is een risico dat zich terugbetaalt. Zelfs als dat niet het geval is, hebben we niet alles verloren; dit is onomkeerbaar.”
“Mensen zullen je beoordelen, maar als je het niet probeert, zul je het nooit weten.”
Britse huizenhel
De Britse crisis op het gebied van de kosten van levensonderhoud vernietigt ondertussen nog steeds de hoop, waarbij miljoenen mensen zeggen dat ze zich vastgelopen, buitengesloten en buitengesloten voelen van het leven dat ze willen.
Uit schokkende cijfers van het New Britain Project blijkt dat bijna de helft van de Britten (48 procent) het gevoel heeft weinig controle over hun leven te hebben – terwijl 45 procent zegt dat ze hun volledige potentieel niet waarmaken.
En in een vernietigend oordeel over het moderne leven meent maar liefst 76 procent dat de zaken nu erger zijn dan in het verleden.
De nachtmerrie op het gebied van de huisvesting zorgt al jaren voor frustratie.
Stijgende prijzen en torenhoge deposito’s zorgen ervoor dat meer jonge volwassenen thuis gestrand zijn, waarbij uit de volkstelling van 2021 blijkt dat meer dan de helft van de jongeren onder de 23 jaar nog steeds bij hun ouders woont.
Op de ladder komen wordt voor velen een droom.
De gemiddelde huizenprijs in Groot-Brittannië bedroeg in maart 2023 £285.000, wat in duurdere gebieden omhoog schoot naar £735.254.
Zelfs het bij elkaar schrapen van een afzetting is een berg geworden om te beklimmen.
Uit onderzoek blijkt dat de typische aanbetaling voor een eerste koper is verdrievoudigd: van 5 procent van de waarde van een onroerend goed in 1989 naar 15 procent in 2019.
Als gevolg hiervan worden kopers gedwongen jarenlang langer te sparen en grotere delen van hun loon af te staan, alleen maar om een kans te maken.
Vastgoedsite Zoopla ontdekte dat 42 procent van de jongeren onder de 40 die geen huis bezitten, het helemaal hebben opgegeven, dankzij de op hol geslagen prijzen.
Maar er is hoop voor mensen die bereid zijn een risico te nemen, zoals Callum en Gemma – die nu de zon najagen in plaats van hun salaris.
