Het Amerikaanse leger gebruikte zijn eerste Best Drone Warfighter-wedstrijd niet alleen om vaardigheden te testen, zeggen functionarissen, maar om te identificeren wat een topdrone-operator maakt – en wie in het korps het meest geschikt is voor de taak.
In plaats van elke soldaat op te leiden om met drones te vliegen, gebruikt het leger concurrentie om de vaardigheden van de beste drone-operators te identificeren en om na te gaan of er specifieke rollen binnen eenheden zijn die het meest zinvol zijn voor het werken met onbemande luchtsystemen.
De inspanning weerspiegelt een bredere verschuiving van behandelen drone vliegen als iets voor alle soldaten om het te benaderen als een gespecialiseerde vaardigheden die de juiste bekwaamheid, training en aanhoudende oefening vereisen.
De eerste drone-competitie vond deze week plaats aan de Universiteit van Alabama in Huntsville, waarbij teams uit actieve, reserve- en nationale garde-eenheden bijeenkwamen. Er waren geen eisen aan welke soorten soldaten konden deelnemen of waar ze vandaan kwamen.
Integendeel, “het was gewoon je beste UAS-operators sturen”, zei kolonel Nicholas Ryan, directeur van Army UAS Transformation bij het Aviation Center of Excellence, tegen verslaggevers, wat aanleiding gaf tot een mix van operators met verschillende achtergronden en expertise.
Gedurende drie dagen namen soldaten deel aan meerdere evenementen, waarbij ze hun vliegvaardigheden op de proef stelden. De eerste was een hindernisbaan die operators navigeerden met behulp van first-person-view drones.
Recente richtlijnen van het Amerikaanse ministerie van Defensie hebben prioriteit gegeven aan de ontwikkeling en integratie van drones in het hele leger. Foto van het Amerikaanse leger door Spc. Michelle Lessard-Terry
Het tweede was een jager-moordenaarscenario waarin teams een verkenningsdrone gebruikten om een reeks doelen te onderzoeken en te beslissen welke de hoogste prioriteit hadden voor gesimuleerde aanvallen met drones voor eenrichtingsaanvallen. Bij de wedstrijd waren geen kinetische aanvallen betrokken; in plaats daarvan vlogen soldaten de drones in netten op de doelen.
Het derde evenement was gericht op innovatie. Soldaten konden hun eigen drones bouwen, aanpassen en testen.
Ryan zei dat het leger tijdens de wedstrijd aantekeningen maakte over wie de beste operators waren, en noemde dit talentmanagement.
“Uiteindelijk gaat het niet om het ontvangen van trofeeën of prijzen”, zei hij, maar om het identificeren van wat de beste drone-operators onderscheidt en uitzoeken hoe zij die vaardigheden hebben ontwikkeld. Het doel, zo zei hij, is om te begrijpen “welke lessen kunnen we hieruit trekken om erachter te komen wie de beste operator is en hoe zij de beste operator zijn geworden. Welke vaardigheden, middelen en training hebben hen in staat gesteld de beste operator te worden?”
Soldaten in de VS en Oekraïne hebben gemerkt dat gamers uitstekende dronepiloten zijn, net als soldaten die ervaring hebben met het besturen van hobbydrones.
“Dat is iets waar we nu absoluut naar kijken”, zei Ryan.
Legerleiders hebben eerder een verband opgemerkt tussen soldaten die zijn opgegroeid met het spelen van videogames – of die actieve gamers zijn – en drone-vaardigheid.
Troepen die gamen, hebben blijk gegeven van snelle reflexen, nauwkeurige hand-oogcoördinatie en een sterk ruimtelijk inzicht, waardoor ze zo zijn vaardig met drones.
Tijdens een oefening in Duitsland afgelopen najaar vertelde een kapitein van het Amerikaanse leger aan Business Insider dat de beste piloten soldaten waren die “als ze op vrijdag vrijkwamen, vervolgens videogames gingen spelen.”
Het leger heeft zijn aanpak geherstructureerd drone-oorlogvoeringwaarbij de training wordt herschreven en de nadruk wordt gelegd op de integratie van soldaten met kleine drone-training in frontlinie-eenheden. Lessen en benaderingen worden binnen de dienst gedeeld, waardoor een bredere doctrine wordt opgebouwd over hoe de Het leger adopteert drones.
Door de wedstrijd kon het legerleiderschap meer leren over de vaardigheden en achtergronden die drone-operators succesvol maken. Foto van het Amerikaanse leger door Sgt. Aaron Troutman
Ryan zei dat de dienst dat beseft vliegende drones moet een specifieke opdracht zijn. “Je kunt geen squad-schutter en drone-operator zijn”, zei hij, en legde uit dat “het het een of het ander is, omdat je over het vaardigheidsniveau en de expertise moet beschikken om de drones te bedienen en in te zetten. Dat is waar je goed in moet zijn, waar je het grootste deel van je tijd op moet trainen en je op moet concentreren.”
Andere legerfunctionarissen zeiden dat inspanningen zoals de concurrentie aantoonden waar drones het beste in een formatie passen en welke aspecten van training het belangrijkst zijn om deze zeer vergankelijke vaardigheden te behouden.
Voor het grootste deel vlogen soldaten met succes met hun drones, maar het leger nam er wel nota van communicatiestoringen terwijl soldaten door de jager-moordenaarsbaan gingen, waarbij ze met name drones in positie brachten en aanvallen op doelen identificeerden en simuleerden.
“Dat is een voorbeeld van iets dat we niet hadden verwacht, maar het valt absoluut op, want dat is iets waar wij als leger beter op moeten presteren”, zei Ryan. “Als we deze drones willen verspreiden en willen dat ze effectiever en dodelijker worden, moeten we gewoon de manier verbeteren waarop onze soldaten met elkaar praten om te communiceren wanneer ze ze gebruiken.”
In toekomstige herhalingen van de Best Drone Warfighter-competitie hoopt het leger zowel kinetische elementen als elektronische oorlogsvoering en jamming op te nemen om scenario’s uit de echte wereld beter te kunnen nabootsen.
