De Amerikaanse maakindustrie staat op een kruispunt: probeer de leiders te pakken waar ze nu zijn, of versla ze naar waar de industrie naartoe gaat.
Edward Mehr zit stevig in het tweede kamp. De stelling van zijn op robotica gebaseerde productiestartup Machina Labs is dat de herindustrialisatie van Amerika gedistribueerd en flexibel moet zijn. Proberen de gecentraliseerde, traditionele fabrieken te bouwen die China heeft geperfectioneerd, is een verloren zaak.
“Het zal een wonder zijn om de achterstand in te halen als je wilt repliceren wat ze hebben”, vertelde Mehr me.
“Het is gewoon niet de juiste schaakzet. We moeten proberen te kijken of we een sprong kunnen maken en dan de volgende generatie kunnen doen.”
We bevinden ons nog in de beginfase van robotica in fabrieken. Mehr zei dat de industrie nog steeds vijf jaar verwijderd is van een grote, ChatGPT-achtige doorbraak. Maar er is geen tekort aan bedrijven die het proberen, inclusief giganten zoals Tesla En Amazone.
De kansen zijn enorm, aangezien de maakindustrie miljarden dollars voor zijn rekening neemt. Het is ook een brutale zaak om in te breken. Als een robot u niet onmiddellijk helpt de kosten te verlagen of de efficiëntie te verbeteren, heeft het weinig zin om er verder mee verder te gaan. (Voorbeeld: Amazon’s recente Magazijnrobot “Blue Jay”..)
Machina Labs, gespecialiseerd in het produceren van complexe metaalconstructies voor de defensie-, ruimtevaart- en auto-industrie, ziet zijn toegevoegde waarde op twee fronten. De robots kunnen schakelen tussen verschillende productieactiviteiten, waardoor de tijd wordt bespaard die nodig zou zijn om een fabriek opnieuw in te richten om een nieuw product te produceren. Hij is ook draagbaar, wat betekent dat het niet nodig is fabrieken op maat te ontwerpen voor specifieke producties.
De ruimte is druk en Mehr erkende dat concurrenten ook draagbaarheid of flexibiliteit nastreven, maar doorgaans niet beide.
“We zijn bijna een groot deel van de productieprocessen helemaal opnieuw aan het heroverwegen”, zei hij. “Als je naar onze fabriek gaat, worden er dingen gebouwd op een manier die je nergens anders kunt zien.”
Net als veel andere roboticaspelers moet Machina Labs nu zijn stelling op grote schaal bewijzen.
Het bedrijf haalde eerder deze maand een Series C-ronde van $ 124 miljoen op bij investeerders, waaronder Lockheed Martin Ventures en de venture-tak van Toyota. Het zal dat geld gebruiken om een nieuwe fabriek van 200.000 vierkante meter te bouwen.
De fabriek zal 50 robots bevatten en in eerste instantie Lockheed Martin bedienen. Het doel is om jaarlijks een paar duizend bouwwerken te produceren. Dat is een aanzienlijke stap vooruit ten opzichte van de huidige fabriek, die tien robots draait en een jaarlijkse productie van een paar honderd heeft.
Maar hoe zit het met de mensen? De spanningen zijn al hoog De impact van AI op witteboordenbanen. Staat de arbeiders een soortgelijk lot te wachten?
De nieuwe fabriek van Machina Labs zal ongeveer 150 menselijke werknemers tellen, wat volgens Mehr ongeveer gelijk is aan het aantal mensen dat in een robotvrije fabriek zou werken. Het werk is anders, maar niemand lijkt te klagen.
Mehr zei dat uit een recent intern onderzoek bleek dat de interesse van werknemers in de baan uitzonderlijk hoog was. (Tot zover de AI-vermoeidheid!)
“Je werkt met robots. Je werkt met software. Vergeleken met voorheen had je deze instructies. Je volgde ze dagelijks, keer op keer”, zei hij. “Nu heb je bijna het gevoel dat je een spel speelt.”
