Stacie Haller, een adviseur voor leidinggevenden, had onlangs een ontmoeting met een voormalige bedrijfseigenaar van begin jaren tachtig. Hij had zijn bedrijf verkocht, was gaan golfen en had iets over zichzelf ontdekt: hij vond golf ontzettend saai.
En nu, ook al hoeft dat niet, is hij weer op de arbeidsmarkt.
“Ik ben zo belangrijk”, had hij tegen Haller gezegd, “Ik doe nog steeds mee.”
Haller is zelf senior. Ze zegt dat ze met pensioen had kunnen blijven nadat ze tijdens de pandemie verlof had gekregen van haar rekruteringsbaan. In plaats daarvan begon ze zelfstandig advies te geven aan senior executives en aan Resume Builder. Nu? Ze werkt parttime en verdient evenveel als voorheen.
“Ik ben nu gelukkiger in mijn carrière dan ooit tevoren”, zegt ze.
Volgens recent vragenlijst van de ruim 3.500 Amerikaanse senioren volgens Resume Builder is ongeveer een op de acht sinds december 2025 weer aan het werk, of is van plan dat te doen. Nog eens 16% is nooit met pensioen gegaan en 4% was actief aan het solliciteren.
Nog een onderzoek, uitgevoerd door een financieel adviesbureau De bonte dwaas uit oktober 2025 bleek dat 54% van de 2.000 Amerikanen die een socialezekerheidsuitkering krijgen ‘weer aan het werk zijn gegaan of hebben overwogen om terug te gaan’ omdat de socialezekerheidsuitkeringen zo laag zijn.
Maar, zoals in het geval van de voormalige bedrijfseigenaar van Haller, is dat niet de enige factor die leidt tot wat sommigen ‘uittreding’ noemen.
“Het belangrijkste antwoord heeft meestal te maken met geld, maar het is niet de duidelijke winnaar”, zegt Robert Brokamp, senior pensioenadviseur bij The Motley Fool. “Er zijn veel mensen die weer aan het werk gaan omdat ze zich verveelden. Ze werden eenzaam. Ze hadden iets te doen nodig.”
“Als je ouder bent, heb je daadwerkelijk de kans om iets nieuws te proberen – of minder stress te hebben op je werk”, zegt Haller.
Hoewel deze redenen om senioren aan het werk te houden in het verleden wellicht van toepassing zijn geweest, zijn ze nu aantoonbaar meer de drijvende kracht achter een trend vanwege de manier waarop werk is veranderd sinds de pandemie: flexibele, hybride en externe werkmogelijkheden maken het veel gemakkelijker voor senioren, die mogelijk gezondheids- of mobiliteitsproblemen hebben, om op de arbeidsmarkt te blijven.
Stijgende kosten van levensonderhoud
Brokamp zegt dat er “geen twijfel over bestaat” dat mensen tussen de zestig en tachtig steeds vaker terugkeren of blijven werken. Omdat mensen ver in de negentig zijn, hebben ze veel meer tijd om voor te sparen, vooral in de huidige economie.
In het onderzoek van Resume Builder schreef 54% van de respondenten het voortzetten of hervatten van het werk na een initiële pensionering toe aan de hoge kosten van levensonderhoud. “Ik ken geen persoon die niet naar de supermarkt gaat en naar buiten loopt en zegt: ‘Maak je een grapje?'” zegt Haller.
Dergelijke dagelijkse kosten vergroten ook de zorgen die senioren hebben over de sociale zekerheid en Medicare, die respectievelijk 26% en 19% in dat onderzoek noemden als hun redenen om te werken. Hoewel de sociale zekerheid recentelijk een stijging van de kosten van levensonderhoud met 2,8% heeft ondergaan, vertelde 54% van de ontvangers aan The Motley Fool dat dit niet hoog genoeg was. Met een inflatie van 2,7% lijkt die stijging misschien voldoende, maar het probleem is, zegt Brokamp, dat de inflatie voor werkende professionals vaak anders uitpakt dan voor gepensioneerden.
“Het inflatiecijfer voor de gezondheidszorg bedraagt ruim 3%”, zegt hij – een grote kostenpost voor senioren, die niet alleen vaker naar de dokter gaan, maar ook de neiging hebben om meer uit te geven aan voorgeschreven medicijnen dan hun jongere collega’s.
Andere financiële factoren die senioren ertoe aanzetten weer aan het werk te gaan, zijn onder meer dat ze niet genoeg hebben gespaard voor hun pensioen, dat ze schulden moeten afbetalen (medisch of anderszins) en dat ze hun kinderen moeten onderhouden, aldus Resume Builder.
Dit beeld ziet er uiteraard anders uit binnen verschillende vermogenscategorieën. Geoffrey Sanzenbacher, onderzoeker aan het Center for Retirement Research van Boston College, heeft ontdekt dat mensen die tijdens hun carrière minder inkomen hebben verdiend en daarom niet zoveel ‘noodbesparingen’ hebben, ‘teruggetrokken kunnen worden naar de arbeidsmarkt’ met een enkele ‘gezondheidsschok’ voor henzelf of voor een familielid.
In tegenstelling tot andere onderzoeken is Sanzenbacher’s onderzoek wijst op een laag werkloosheidspercentage van 1,9%, wat volgens hem voortkomt uit het kijken naar smallere tijdlijnen (zoals senioren die op het moment van de enquête werkten, en niet binnen dat jaar).
“Op dit moment heb je een perfecte storm van redenen waarom het werkloosheidspercentage laag zou kunnen zijn”, zegt Sanzenbacher. Daartoe behoort ook een niet geweldige arbeidsmarkt (meer mensen gaan met pensioen op goede arbeidsmarkten omdat ze meer kansen hebben, zegt hij) en een hoge aandelenmarkt. Gepensioneerden die bijvoorbeeld op 401K’s vertrouwen, zouden dus goed in het zwart moeten zitten.
Dit suggereert volgens hem dat mensen die nu niet meer met pensioen gaan, dit wel moeten doen omdat ze het geld echt nodig hebben.
Voortdurende vitaliteit, persoonlijke vervulling
Als senioren na hun pensionering vrijwillig weer aan de slag gaan op de arbeidsmarkt, doen ze dat waarschijnlijk om wat plezier te hebben – en zullen ze misschien eerder zelfstandiger werk gaan doen, zoals het starten van een eigen bedrijf, waarbij je niet afhankelijk bent van een baan.
Haller noemt senioren die na hun pensioen hun eigen Etsy-winkels zijn begonnen, en Sanzenbacher brengt het idee naar voren van een gepensioneerde werknemer die altijd al reisleider wilde worden en die droom eindelijk in vervulling zou laten gaan. De wens om weer aan het werk te gaan en iets nieuws te proberen, zegt Sanzenbacher, ‘komt heel vaak voor onder werknemers met een hoger inkomen of hoger opgeleide werknemers.’ Meestal, zo voegt hij eraan toe, hebben die banen na de loopbaan betrekking op de oorspronkelijke carrière van de voormalig gepensioneerde.
“Ze waren advocaat, en nu zijn ze arbitragerechter die één dag per week op Zoom werkt”, oppert Sanzenbacher, “of ze waren leraar, en nu zijn ze reisleider.” Soms maken deze herinzendingen deel uit van langetermijnplannen. Andere keren, zegt Sanzenbacher, “kan het voortkomen uit het besef dat pensioen niet zo leuk is als wat mensen dachten.”
“Het bewijsmateriaal over de vraag of pensioen goed voor ons is, is zeer gemengd, en het hangt echt af van waar je met pensioen gaat en waar je met pensioen gaat”, zegt Brokamp. “Veel mensen hebben saaie, stressvolle en zware banen, en pensioen is heel goed voor hen. Aan de andere kant hadden veel mensen fatsoenlijke banen waar ze eigenlijk wel van genoten, en als ze met pensioen gaan, voelen ze zich stuurloos.”
Dit geldt voor veel senioren met wie Haller spreekt over pensionering. Na ‘met plezier te hebben gewerkt’, beschreven de respondenten van de Resume Builder-enquête met 54% niet-financiële factoren als ‘het tegengaan van verveling’ en ‘socialiseren’ als belangrijke redenen om te blijven werken of na hun pensionering weer aan het werk te gaan.
Mark Brodsky, 72, directeur van Field Associate Learning bij Lowe’s, heeft nauwelijks een idee van zijn pensioen, hoewel mensen hem vaak vragen wanneer hij dat gaat doen. ‘Meestal zeg ik zonder een moment te missen: ‘De dag dat ik geen waarde meer te bieden heb en/of mijn waarde niet nodig of gewenst is.” Dit zou kunnen betekenen dat ik nooit met pensioen ga.
“Is Picasso gestopt met schilderen?” vraagt hij. ‘Ik heb vijftig jaar lang mijn vak ontwikkeld… Waarom zou ik dat op de plank leggen?’
Flexibel werken, meer mogelijkheden
Haller zegt bijvoorbeeld dat ze net zoveel kan werken als zij, omdat werken op afstand of in hybride functies zo’n norm is geworden. “Ons lichaam wordt ouder”, zegt Haller. “Eerlijk gezegd stap ik niet meer twee uur per dag in de pendeltrein.”
De flexibiliteit die vaak gepaard gaat met werken op afstand of deeltijdwerk sluit sowieso aan bij waar de meeste senioren die na hun pensionering weer aan het werk gaan, naar op zoek zijn. “Ik ken geen enkele 70- of 75-jarige die echt een baan onder hoge druk wil als ze weer aan het werk gaan”, zegt Haller, en ze moeten dit duidelijk maken aan werkgevers als ze op zoek zijn naar het soort werk waarvoor ze aangenomen moeten worden (in plaats van zelfstandig te werken zoals Haller).
Haller stelt voor dat senioren het vertellen inhuren managers dat ze op zoek zijn naar meer ontspannen functies dan in hun vorige carrière. Anders zou bij het aannemen van personeel kunnen worden aangenomen dat senioren op zoek zijn naar dezelfde hoge salarissen waarmee ze met pensioen zijn gegaan, en niet zoveel geld willen uitgeven aan een werknemer die waarschijnlijk niet lang op de arbeidsmarkt zal blijven.
“We moeten dat bezwaar overwinnen,” zegt Haller, door werkgevers expliciet te maken dat salarissen die in verhouding staan tot voltijdbanen uit het verleden niet zijn waar “niet-gepensioneerden” om vragen. Maak dat bekend in sollicitatiebrieven of netwerkgesprekken, stelt Haller voor, en benadruk de voordelen die u naar kantoor brengt, zelfs als u er niet noodzakelijkerwijs zo lang in blijft als jongere werknemers.
Senioren die met pensioen gaan, hebben waarschijnlijk ‘elke situatie op de arbeidsmarkt al gezien’, zegt Haller, en kunnen het hoofd koel houden als ze problemen tegenkomen, terwijl ze jongere collega’s op waardevolle wijze begeleiden.
Brodsky noemt dit ‘littekenweefsel’: ‘Het leven levert je bultjes en blauwe plekken op, en littekenweefsel is eigenlijk een kenmerk… Als ik een senior executive zou inhuren voor belangrijk werk, zou ik iemand willen inschakelen die littekenweefsel heeft.’
Ongeacht de redenen om weer aan het werk te gaan, is de algemene boodschap duidelijk.
“We gaan niet meer de weide in als we 65 worden”, zegt Haller. “We hebben nu keuzes.”
