Door Robert Scucci
| Gepubliceerd
Een snel verspreidende parasitaire infectie die de hele wereld in één mooie, hersenloze orgie verandert, klinkt op papier misschien als een geweldig idee, maar niet als David Cronenberg er iets over te zeggen heeft. Zijn derde speelfilm, 1975 Rillingenlaat op een intuïtieve manier precies zien wat er in deze context mis kan gaan, en hoe, als zo’n parasiet amok zou maken onder de algemene bevolking, niemand het naar zijn zin zal hebben. In feite zal iedereen een vreselijke tijd hebben, omdat alleen al de wrijving die daarmee gepaard gaat je een slechter gevoel van slijtage geeft.
Gewoon kijken Rillingen in het comfort van je eigen huis is een verontrustende ervaring, die hoort bij David Cronenberg. Omdat dat precies de esthetiek is die hij zijn hele carrière heeft nagestreefd, kan ik de film niet echt verwijten dat hij doet wat hij wil doen. Ik kan het alleen maar waarderen dat het een rauwe, extremere versie is van thema’s die hij later zou onderzoeken in films als Het Brood, Scanners, Videodroom, De vliegen verder.
Een onwankelbare oefening in ongezondheid
Rillingen begint met een moord-zelfmoord waarin Dr. Emil Hobbes (Fred Doederlein) een jonge vrouw genaamd Annabelle opensnijdt en zuur in haar maag giet voordat hij het mes op zichzelf richt, om redenen die veel later in de film worden onthuld. De lichamen worden ontdekt door Dr. Roger St. Luc (Paul Hampton), die van Hobbes’ collega Rollo Linsky (Joe Silver) hoort dat ze hadden gewerkt aan een controversieel onderzoek naar parasieten die waren ontworpen om als vervangende organen te fungeren. Het idee was dat deze organismen beschadigd weefsel zouden oplossen en zijn functie zouden overnemen, maar de resultaten waren veel vluchtiger dan geadverteerd.
Het B-verhaal in Rillingen draait om Nick Tudor (Allan Kolman), die in hetzelfde gebouw woont als de vermoorde Annabelle, de plaats delict ziet voordat de autoriteiten arriveren, en gewoon zijn leven leidt alsof hij niets heeft gezien. Hoewel zijn kilheid in eerste instantie ongevoelig lijkt, wordt al snel onthuld dat Nick lijdt aan stuiptrekkingen veroorzaakt door een parasiet die in hem leeft en die mogelijk zijn gedrag beïnvloedt. Zijn vrouw, Janine (Susan Petrie), probeert voor hem te zorgen, maar hij bagatelliseert hoe ziek hij eigenlijk is totdat hij het niet langer kan verbergen, wat ertoe leidt dat hij de parasiet ophaalt, die eruitziet als een kronkelend bloedstolsel dat rondglijdt als een slak.
Kan de kat niet terug in de tas stoppen
Zodra Nick’s parasiet wordt losgelaten Rillingenalle weddenschappen zijn uitgeschakeld. Roger begint te vermoeden dat het onderzoek van Dr. Hobbes rechtstreeks verband houdt met de uitbraak, een vermoeden dat wordt bevestigd wanneer Linsky zinspeelt op werk waarbij sprake is van de creatie van een seksueel overdraagbaar organisme dat is ontworpen om zich snel te verspreiden. De geïnfecteerden worden getransformeerd in libido-gedreven maniakken die zich gedwongen voelen de parasiet te voeden en door te geven, waardoor de cyclus tot het meest extreme einde doorgaat.
Bij elke voorbijgaande scène escaleert de wereld Rillingen constructies wordt precies wat Dr. Emil Hobbes bedoelde. Parasieten worden op grote schaal overgedragen, en degenen die besmet zijn worden steeds agressiever in hun pogingen om zoveel mogelijk inwoners te bekeren voordat iemand de verspreiding kan tegenhouden.
Als je fan bent van de latere klassiekers van Cronenberg, maar er nog niet mee vertrouwd bent geraakt Rillingenbeschouw het als een low-budget, uitgeklede preview van wat zijn carrière zou blijven verfijnen zodra hij de invloed en studiosteun had om zijn body horror-ambities volledig te verwezenlijken.
Met een gerapporteerd productiebudget van $179.000 CAD, vergeleken met De Vliegen $ 15 miljoen, Rillingen is duidelijk een Cronenberg-voertuig dat met beperkte middelen opereert. Als er iets is, Rillingen bewijst dat alles wat je echt nodig hebt een verwrongen verbeeldingskracht, geduld en instinct is om een vroege poging te laten beklijven. De film werd hartelijk ontvangen door critici en heeft momenteel een goedkeuringsscore van 85 procent Rotte Tomaten.
Rillingen is rauw, ongemakkelijk, verontrustend gewelddadig en precies wat je mag verwachten van een jonge en ambitieuze David Cronenberg voordat hij een begrip werd. Als je een van de eerste voorbeelden wilt zien van zijn vermogen om grondig onder je huid te kruipen, kun je streamen Rillingen op Tubi gratis vanaf dit schrijven.
