Als het om sombere dystopische sciencefiction gaat, deed niemand het zo goed als de Sovjets. Sciencefictionfilms uit de voormalige Unie van Socialistische Sovjetrepublieken (USSR) vormen werkelijk een uniek geheel. Andrei Tarkovsky’s “Stalker” uit 1979 is de meest invloedrijke film in het hele genremaar het is niet het enige fascinerende sciencefictionproject uit het Sovjettijdperk dat de moeite waard is.
De Andrei Yermash-film ‘The End of Eternity’ uit 1987 was gebaseerd op de gelijknamige roman uit 1955 van de legendarische sciencefictionauteur Isaac Asimov, en hoewel de film niet zo geweldig is als zoiets als ‘Stalker’, is het een werkelijk trippy film die het publiek laat proeven van het leven onder Sovjetregering via de allegorie van een fictief totalitair regime. Brutalistische architectuur en decors die eruitzien alsof ze thuis zouden passen naast die in Terry Gilliams ‘Brazil’ zorgen voor fascinerende beelden, en Asimovs verhaal over tijdparadoxen, temporele loops en een regime buiten de tijd dat de hele aarde controleert is werkelijk verbijsterend spul.
Terwijl er zijn betere Asimov-aanpassingen daarbuiten is ‘The End of Eternity’ schokkend goed gemaakt voor zijn tijd en plaats, en het is een uniek stukje Sovjet-cinema. Niet alleen dat, maar het wordt gratis gestreamd op de officiële website van het productiebedrijf van de film YouTube kanaal, waardoor het een stuk gemakkelijker is om te bekijken dan andere obscure films uit de jaren 80 uit de Sovjet-Unie.
The End of Eternity is een trippy, dystopische nachtmerrie
“The End of Eternity” volgt technicus Andrew Harlan (Oleg Vavilov), lid van een geheime organisatie genaamd “Eternity”, die het lot op aarde controleert met behulp van tijdelijke lussen en de wil van supercomputers volgt. Nadat hij toegang heeft gekregen tot verboden technologie en verliefd wordt op een vrouw uit een andere tijd, lopen de zaken totaal in de war, omdat een Eeuwige en een sterveling niet samen kunnen zijn. Dit leidt tot – je raadt het al – het potentiële einde van ‘Eternity’.
Fans van de serie “Foundation” van Isaac Asimov vinden misschien extra elementen om van te houden in de film, zoals Asimov in zijn roman “Foundation’s Edge” uit 1982 liet doorschemeren dat de serie zich afspeelt in een universum waar Eternity was vernietigd door de Eeuwigen binnenin, wat leidde tot een universum met alleen mensen en androïden. De tijdlijn van de “Foundation” vergt wat uitleg al, maar het is leuk om je de verbanden voor te stellen tussen alle werken van de sciencefictionmeester.
Als je een grote sciencefictionfan bent of gewoon op zoek bent naar een echt trippy (en gratis) manier om een middag door te brengen, dan kun je zeker slechter doen dan ‘The End of Eternity’ bekijken. Zorg ervoor dat je daarna iets minder emotioneel afschuwelijks doet, voor je eigen bestwil.
