Instrumentale entrees zijn opvallend snel, zodat momenten als een tremologitaar of synth die tussen stereokanalen stuitert heen en weer fladderen als een triller van een goede concertpianist. Instrumentale timbres komen gemakkelijk naar de oppervlakte, vooral merkbaar in complexe texturen zoals houtachtige percussie of knapperige gitaarklanken die extra vonken.
Tonaal gezien heeft de geluidssignatuur een voorwaartse impuls in de hogere frequenties, waardoor akoestische gitaren en strijkers lichter klinken. Het is een leuke aanpassing die enkele stijlpunten toevoegt. De bas is rijk, puntig en opgevoerd, zodat ik er de voorkeur aan gaf om hem een paar stapjes lager te EQ. Af en toe klinken diepe hits nog steeds assertiever dan verwacht, maar de algehele diepte biedt een gefundeerde basis voor de vloeiende middentonen en meer grillige hogere frequenties.
Vergelijk nummers als Sergeant PeperIn ‘Good Morning’ stond de S3 boven zware spelers als de Sony XM6 en AirPods Max, met gemakkelijker onthulde gesis en gelaagdheid op momenten als de rauwe hoorns in het rechterkanaal. Opvallende details zoals toetsklikken in het midden rechts, of het blazen van cimbalen in het diepe linkerregister met extra nuance, resulteerden in details die ik bij meerdere eerdere luisterbeurten had gemist. De algehele snelheid van de S3 is ook krachtiger dan die van veel modellen, dus ik hoefde het volume zelden boven het onderste kwart van mijn telefoon te zetten.
Welk genre ik ook speelde, de Px7 S3 zorgde voor een leuke en stijlvolle presentatie zonder de noodzaak van synthetische effecten zoals ruimtelijke audio (hoewel hij die wel heeft, als je dat wilt). “Landslide” van Fleetwood Mac is weelderig en helder, waarbij ongewenste ruis wordt weggenomen voor een levendige scheiding van de meerdere gitaren en spetterende kleuren. St. Vincent’s modernere ‘Digital Witnesses’ explodeert met halsbrekende synths die tussen de kanalen stuiteren en bas die een hoop boem naar beneden gooit.
Bijna net zo indrukwekkend is hoe stil de ruisonderdrukking samenwerkt met de uitvoering, waardoor een grimmig canvas ontstaat voor de verschillende muzikale scènes. Toch blijft de noise-cancelling van de Px7, terwijl toprivalen hun potentie blijven vergroten, een stap achter bij de beste.
Het is prima voor de meeste scenario’s en biedt een gematigde cocon van stilte over de frequenties heen, maar het testen ervan binnen en buiten mijn behandelde studio onthulde minder werkzaamheid aan beide uiteinden van het spectrum dan topmodellen. Bose’s QC Ultra, Sony’s XM6 en zelfs JBL’s stiekeme goed Tour Eén M3 ze zorgden allemaal voor een betere onderdrukking met minder brom in mijn vliegtuigdronetest, terwijl scherpere geluiden, zoals het gesis van de melkopschuimer van mijn espressomachine, gemakkelijker doordringen in de S3.
Nogmaals, de Px7 S3 is niet gebouwd om de ultieme isolatie tegen omgevingsgeluiden te bieden. Ze zijn geschikt voor je dagelijkse behoeften, maar het einddoel is duidelijk: beter geluid en een strakker ontwerp. Op dat vlak is de Px7 S3 net zo succesvol en boeiend als alles in zijn klasse.
