Het is mogelijk dat wij een commissie ontvangen over aankopen via links.
Spoilers voor “Ultimate Spider-Man” #24 volgt.
“Ultimate Spider-Man” is officieel afgesloten met nummer 24, de afsluiting van een serie geschreven door Jonathan Hickman en mede getekend door Marco Checchetto en David Messina. (Voor deze finale deelden Checchetto en Messina de dienst en tekenden verschillende scènes.) Dit voorspelt het einde van Marvel’s hele “Ultimate Universe”en hoewel ‘Ultimate Spider-Man’ een sterke toon heeft, leest de serie nog steeds alsof het nog niet de bedoeling was dat het zou eindigen.
Het is een eenvoudig, opbeurend en zegevierend einde. Spider-Man verslaat Wilson Fisk/The Kingpin, de belangrijkste slechterik van het boek. Peter’s zoon, Richard Parker/Venom, krijgt het meisje (Felicia Hardy/Black Cat) en de familie Parker is weer veilig en wel. Harry Osborn heeft zijn vrouw Gwen Stacy verloren (die als Mysterio de plaats van Fisk inneemt als heerser van Manhattan), maar het lijkt erop dat hij verder kan gaan – en Peter zal er zijn om hem te helpen.
Als Harry aan Peter vraagt hoe het hem is gelukt om nooit op te geven, flitst de kwestie jaren terug, naar het moment waarop Peter en Mary Jane besloten in het huwelijksbootje te stappen toen ze erachter kwamen dat ze zwanger was. Dat bevestigt wat ‘Ultimate Spider-Man’ was: een boek over hun huwelijk, en hoe ze partners bleven, ook al wisselden hun levens steeds vreemdere en ergere dingen af.
Maar het einde komt een beetje gedempt aan. De aankondiging dat het “Ultimate Universe” zou eindigen, haalde de wind uit het hele project, inclusief “Ultimate Spider-Man”. Het is belangrijk om te onthouden dat toen “Ultimate Spider-Man” in 2024 debuteerde, het en andere ‘Ultieme’ boeken werden geprezen als een nieuwe ontstaansgeschiedenis voor Marvel. De concurrerende “Absolute” -lijn van DC leek een magere poging om een inhaalslag te maken. In plaats daarvan wordt “Absolute DC” (vooral de bestverkochte “Absolute Batman”) overtrof uiteindelijk ‘Ultimate Marvel’. Het besluit om een einde te maken aan het ‘Ultimate’-initiatief zorgde ervoor dat de vroege hype nooit meer terugkeerde.
Ultimate Spider-Man bleef landen, maar voelt zich nog steeds tekortgeschoten
Rapportage door Popverzen suggereert dat hoewel Jonathan Hickman van plan was om “Ultimate Spider-Man” na nummer 24 te verlaten, hij verrast was te horen dat dit zo zou zijn de einde. “Ultimaten” schrijver Deniz Camp vertelde het ook aan Popverse er waren discussies geweest om meer te doen.
De sfeer van ‘Ultimate Spider-Man’ #24 is niet zozeer een finaliteit als wel het omarmen van de nieuwe dagen die het leven altijd met zich meebrengt. Peter’s oom Ben Parker (opnieuw voorgesteld als journalist) en J. Jonah Jameson hebben de hele periode onderzoek gedaan naar de greep van de Kingpin op Manhattan. In dit nummer mogen ze na het overlijden van Fisk het laatste woord over hem schrijven. Hoewel, pensioen? Geen kans. Dit was voor hen het einde van één verhaal, niet van het verhaal.
Vergelijk het uiteindelijke lot van Kingpin: hij verliest al zijn macht, maar hij is niet van streek. De gedachte om neergeslagen te worden en zich een weg terug naar de top te moeten vechten? Het geeft hem het gevoel dat hij leeft… totdat zijn rivaal, Martin Li/Mister Negative, hem telepathisch ertoe aanzet zijn ondergang tegemoet te springen. Het ijzer van Fisk geeft toe, maar pas nadat hij Li met zich mee heeft gesleurd. De plannen van Fisk voor een nieuwe start die worden overschaduwd door een abrupt einde, weerspiegelen hoe ‘Ultimate Spider-Man’ eindigt.
Wat zal de erfenis van “Ultimate Spider-Man” zijn? Als er al sprake was van een centrale fout, dan was dat de truc van het boek om elk nummer een maand vooruit te spoelen om rekening te houden met het realtime verstrijken van de publicatie. Uiteindelijk maakte dat het moeilijk voor het verhaal om het narratieve momentum vast te houden. Nu we het complete pakket hebben, kan de blijvende kracht van ‘Ultimate Spider-Man’ worden bepaald door hoe goed het leest als een enkel en ononderbroken verhaal.
Het gelukkigste einde in Ultimate Spider-Man is Peter Parker en Harry Osborn
Terwijl MJ het hart van Peter heeft, gaat de ziel van “Ultimate Spider-Man” net zo goed over een andere cruciale relatie: Peter’s vriendschap met Harry Osborn. Hier werd Harry de Green Goblin die de Kingpin neerhaalde, en dus werden hij en Spider-Man misdaadbestrijdende partners.
Ik las ‘Ultimate Spider-Man’ en was bang dat Peter en Harry ruzie zouden krijgen en vijanden zouden worden. Harry’s Goblin-pak wordt ook bediend door een recreatie van de persoonlijkheid van zijn vader Norman; Zou Norman, die zijn teleurstelling in Harry’s oor schreeuwde, Osborn Jr. tot het kwaad drijven?
Nee, Harry’s donkere wending kwam nooit. Achteraf gezien heeft het boek misschien op die verwachtingen gerekend om de ware wending ervan, die in de buurt van Harry lag, te verbergen: dat Gwen Stacy de meedogenloze Mysterio was. In “Ultimate Spider-Man” # 24 besluit Harry de Norman-AI uit zijn pak te verwijderen, waarbij hij toegeeft dat hij het was die in het verleden leefde. Hij jaagde op de goedkeuring van zijn vader, maar hij heeft die niet nodig. De kwestie die de vriendschap tussen Peter en Harry versterkte was “Ultimate Spider-Man” # 4 (de eerste getekend door David Messina), waarin Harry degene was die tegen Peter zei: “Met grote macht komt een grote verantwoordelijkheid.”
In nummer 20 (nog een Messina-nummer), toen de Parkers en Osborns hun geheimen openbaar maakten, zei MJ dit: “Je bent een goede man, Peter. En jij zou kunnen zijn ook Harry.’ In de laatste scène van Peter en Harry (waarbij Messina opnieuw kunsttaken op zich neemt om de cirkel rond te maken), drukt Harry zijn verbijstering maar ontzag uit over Peter’s vastberaden heldendom. Met Spider-Man als zijn vriend zou Harry op een dag echt hetzelfde soort goede man kunnen worden.
Het enige zilveren randje aan het einde van ‘Ultimate Spider-Man’ is nu dat er geen kans meer is voor de bromance van Parker-Osborn om uit elkaar te gaan.
