OpenAI, Meta en Apple’s nieuwste strijd: je telefoonverslaving doorbreken

De gemiddelde Amerikaan pakt zijn telefoon meer dan 200 keer per dag. Tieners worden dagelijks gepingd met zo’n 250 meldingen – tijdens school, na schooltijd en ’s nachts. De apps bedoeld om te voorkomen dat u apps controleert hebben weinig gedaan om het probleem op te lossen. Nu proberen enkele technologiebedrijven die onze schermafhankelijkheid hebben helpen creëren deze te verstoren.

Later dit jaar, OpenAI is van plan een klein, schermloos apparaat te introduceren dat Sam Altman omschrijft als ‘vreedzamer’ dan een smartphone. Apple, de Oz van screentime, ontwikkelt slimme brillen, een pincode en AirPods met meer ingebouwde AI, volgens een rapport van dinsdag van Bloombergwaarbij de geruchten dat hangers met microfoons en camera’s de “ogen en oren” van de iPhone zullen zijn. Meta heeft zijn volledig augmented reality geplaagd Orion-bril sinds 2024. Hoewel dat apparaat geen releasedatum heeft, verkocht het bedrijf vorig jaar ongeveer 7 miljoen paar van zijn slimme brilwat het begin is van de toekomst na de smartphone die Mark Zuckerberg heeft voorspeld. Eventuele slimme specificaties zouden meer scherm-altijd dan schermloos kunnen zijn, maar ze vertrouwen ook op AI om de ervaring veel handsfree te maken dan vegen en scrollen op een telefoon.

Zou AI kunnen zijn wat eindelijk onze telefoonverslaving doorbreekt?

Sinds 2007 heeft geen enkel apparaat uit Silicon Valley de universele verbeelding zo geboeid als Steve Jobs dat deed toen hij je iPod, je telefoon en internet samenvoegde op een 3,5-inch scherm. Concurrenten proberen al meer dan tien jaar mensen ertoe te bewegen ons van de iPhone naar een slimme bril te laten overstappen, en dat is grotendeels mislukt. Het ontzag rond smartphones is omgeslagen in spot, omdat buitensporige schermtijd verband houdt met verstoorde slaap, angst en gebroken aandacht. Nu hopen ontwikkelaars dat de AI-boom ons het volgende grote ding kan opleveren.

Het verslaan van de smartphone zou betekenen dat een apparaat moet worden vervangen dat 91% van de Amerikaanse volwassenen nu bij zich heeft – een apparaat waarvoor miljoenen apps zijn ontwikkeld en waar mensen nu afhankelijk van zijn in plaats van portemonnees en camera’s en gezondheidsmonitors. Nieuwe AI-apparaten kunnen niet zomaar kopiëren wat smartphones doen, zegt Ramon Llamas, onderzoeksdirecteur bij technologie-inlichtingenbureau IDC: ze moeten laten zien dat ze een oplossing hebben voor een alledaags probleem. Als ze dat niet doen, zegt Llama, “zullen deze dingen uiteindelijk uiteindelijk uitmonden in oplossingen die op zoek zijn naar een probleem om op te lossen.”

Kritiek op de schermtijd kan net zo bot en gladjes zijn als wat de critici zeggen dat overmatige schermtijd je maakt. Een dagelijks logboek van zeven uur lijkt misschien een duizelingwekkende mate van afhankelijkheid, maar waar heeft de persoon die zeven uur aan besteed? Doomscrollen tot diep in de nacht, of FaceTiming met een verre vriend? Met AI-wearables bestaat het risico om om verschillende redenen afhankelijk te worden van het apparaat.

“Het scherm is er misschien niet, maar wat achterin wordt ingevuld, is al een probleem AI-gezelschap”, zegt Olivia Gambelin, een AI-ethicus en auteur van het boek ‘Responsible AI.’ Een AI-apparaat dat is ontworpen om iets heel specifieks te doen – zoals naar een vergadering luisteren en vervolgens vervolg-e-mails of berichten sturen met betrekking tot besproken actiepunten – zou mensen tijd kunnen besparen en voorkomen dat ze vervelende e-mails en Slack-berichten vanaf hun bureau schrijven. persoonlijke gesprekken met familie en vrienden kan een relatie in gevaar brengen en de positieve effecten uithollen die sms’en naar een vriend om in te checken op beide mensen kan hebben (mijn vrienden zijn al moe van AI-samenvattingen op de iPhone die onze groepstekst samenvatten en een tussenpersoon worden in onze roddels en grappen in naam van efficiëntie). Het dragen van microfoons en camera’s tijdens sociale interacties en bedrijven zal sommige mensen om je heen waarschijnlijk erg vreemd maken. Steeds meer mensen gaan romantische, afhankelijke relaties aan met AI-metgezellen, en een golf van luidruchtige andersdenkenden bekritiseert de technologie omdat deze banen aanneemt en probeert menselijke relaties te repliceren.

Maar OpenAI gokt erop dat het zijn technologie in een apparaat kan verpakken op een manier die de gebruiker kalmeert. “Als ik de huidige apparaten of de meeste applicaties gebruik, heb ik het gevoel dat ik door Times Square in New York loop en onderweg voortdurend te maken heb met alle kleine vernederingen”, zei Altman in November. Het apparaat van OpenAI, zei hij, zou minder Time Square zijn, meer “in de mooiste hut aan een meer en in de bergen zitten en gewoon genieten van de rust en kalmte.” Dat komt omdat het AI-apparaat ‘contextueel bewustzijn van je hele leven’ zou leren en wanneer het je het beste waarschuwingen kan sturen.

Het scherm zelf is misschien niet het probleem; het is wat ons naar het scherm roept.

Andere AI-wearables hebben gefaald door dat doel niet te bereiken. Menselijke AI verkocht een draagbare pin voor $ 700 plus een maandelijks bedrag om hem aan te sluiten, maar haalde hem een ​​jaar geleden uit de markt. Het mislukte misschien omdat het te hard probeerde onze telefoons te vervangen – het communiceerde niet met hen, maar zorgde voor een slechte vervanging. Nieuwheid was geen factor die de bruikbaarheid kon overtreffen. De AI Vriend-hangerdat niet op internet kan zoeken of kan helpen met andere taken dan het verzenden van herinneringen en in plaats daarvan fungeert als een afluisterende sycofant om de nek van de gebruiker, werd meedogenloos bespot en verkocht slechts een paar duizend apparaten nadat het vorig jaar op de markt kwam.

Bedrijven die AI-hardware proberen te maken, moeten zich concentreren op ‘transformatieve functies’, vertelt Jason Low, onderzoeksdirecteur bij Omdia, in een e-mail. AI-wearables moeten meer zijn dan ‘marginaal handiger’, moeten integreren met onze bestaande producten en een duidelijke, uitgesproken waarde hebben. Brillen die in realtime taalvertaling bieden of apparaten voor het volgen van fitness en gezondheid bieden bijvoorbeeld functies die onze smartphones niet zo goed kunnen bieden. De Oura-ring blijft in populariteit groeien, vooral onder vrouwen nadat ze zijn begonnen als een niche-tech-broer, vanwege de nieuwe inzichten die het kan bieden; Het bedrijf maakte afgelopen najaar bekend dat het sinds 2015 5,5 miljoen ringen heeft verkocht, waarvan er tussen juni 2024 en september 2025 meer dan 2,5 miljoen zijn verkocht. “Deze apparaten bieden vaak een meer gepolijste gebruikerservaring vergeleken met universele AI-apparaten”, zegt Low.

Llamas vertelt me ​​dat de AI-functies van een wearable ‘contextueel, gepersonaliseerd en bruikbaar’ moeten zijn, zoals het eraan herinneren van de drager om verjaardagsbloemen te sturen of het nauwkeurig reageren op de vraag om de gebruiker naar de dichtstbijzijnde Starbucks te verwijzen. Een apparaat in de eerste poging moet niet proberen de smartphone te vervangen, maar te integreren met de ecosystemen van Apple of Google, zegt hij. Apple en OpenAI hebben voor dit verhaal niet gereageerd op verzoeken om commentaar over hun geruchtenproducten.

Als er iets in Silicon Valley zo hyped is als de iPhone, dan is het wel AI. Maar drie jaar na de mainstream adoptie van ChatGPT is de waardegenererende AI in het witteboordenpersoneel nog niet volledig gerealiseerd. Dat zou ervoor kunnen zorgen dat een product voor consumenten ook moeilijk te verkopen is. “Een deel van de overweldiging die AI met zich meebrengt en die ik bij algemene gebruikers zie, is dat je het voor alles kunt gebruiken, of dat het op die manier wordt gepromoot, wat eigenlijk behoorlijk verstikkend is”, zegt Gambelin.

In onze zoektocht naar een vreedzaam evenwicht met technologie is het scherm zelf misschien niet het probleem; het is wat ons naar het scherm roept. De felle kleuren, spelletjes en oneindige scroll geven snelle dopamine-hits die ons verleiden eraan vast te blijven zitten. Maar veel van wat de hele dag door mijn telefoon pingt, zijn nutteloze meldingen die proberen mij een van de tientallen apps te laten heropenen – een kortingsmoment op een kledingbesparende app, een like op het Instagram-verhaal dat ik van mijn beste vriend over mijn hond heb gepost, en ironisch genoeg een rapport van hoeveel tijd ik al heb ingelogd. Er is een meedogenloos bedrijfsmodel in het spel om ons aan deze apps te houden. Geen schermen betekent geen oneindig scrollen door TikTok, geen Candy Crush – maar app-ontwikkelaars en bedrijven moeten mogelijk nieuwe manieren vinden om mensen te bereiken als wearables aanslaan, en een AI-apparaat en een metgezel die er altijd zijn, zijn misschien niet zo vredig als Altman beschrijft. Onze collectieve schermtijd is een probleem, maar de draagbare AI zal ons allemaal moeten verrassen met iets nieuws om nuttig te zijn.

Amanda Hoover is senior correspondent bij Business Insider voor de technologiesector. Ze schrijft over de grootste technologiebedrijven en trends.