Steden blijven groeien, zelfs nu hitte, rook, overstromingen en stress het dagelijks leven opnieuw vormgeven. Naarmate meer mensen naar dichtbevolkte buurten verhuizen, lijkt groene ruimte steeds minder op een luxe en meer op kerninfrastructuur. Voor Voor Helmeen landschapskunstenaar en oprichter van Tricoastale landschappenhangt de toekomst van het stadsleven af van hoe goed steden weer leren leven met de natuur.
“Een deel van de motivatie van mijn werk is de overtuiging dat het belang van het samenvoegen van natuur en wetenschap nog nooit zo belangrijk is geweest als nu in onze stedelijke omgevingen”, zegt hij. Zijn zaak is direct. “In 2050 zal bijna 70% van de wereldbevolking in steden wonen.”
Als je elke dag die ruimtes plant, bouwt of er doorheen beweegt, wordt die statistiek persoonlijk.
Waarom biofiel design nu belangrijk is
Helmi stelt dat stedelijke vergroening niet op het niveau van oppervlakkige gebaren kan blijven. De natuur moet functioneren. Hij ontwerpt groene ruimtes die er prachtig uitzien, maar ook de lucht koelen, de biodiversiteit ondersteunen en plekken creëren waar mensen kunnen uitademen.
“Ik zag een belangrijke kloof in de landschapsontwerpindustrie”, zegt hij, terwijl hij projecten beschrijft die duurzaamheid claimen, terwijl ze dit als een add-on beschouwen. Zijn doel werd duidelijk: ruimtes creëren die mensen fysiek en mentaal ten goede komen en tegelijkertijd de biodiversiteit en het milieu ondersteunen, zonder de schoonheid van het ontwerp op te offeren.
Dat evenwicht vormt zijn benadering van biofiele stedenbouw, waar planten, bodem en waterbeheer in de loop van de tijd als levende systemen werken. Voor Helmi staan landschappen niet naast architectuur. Ze helpen een stad leefbaar te blijven.
Ontwerp als infrastructuur, niet als ornament
Helmi’s pad naar landschapsontwerp begon in een ander soort studio. Hij bracht 15 jaar door in modeontwerp en redactionele artikelen in Londen en Milaan. “Planten en tuinen waren tijdens mijn modecarrière altijd een passie en een bron van inspiratie voor mij”, zegt hij. Die achtergrond leerde hem hoe mensen reageren op esthetiek, textuur en verhaal. Het leerde hem ook hoe hij visie moest overbrengen.
Wanneer klanten zich zorgen maken dat ecologische prestaties de schoonheid zullen verwateren, gaat Helmi die angst tegemoet met verhalen en specificiteit. “Wat mij in eerste instantie hielp om deze indruk te overwinnen,” zegt hij, “was dat ik een visie kon uiten en een scène kon creëren waarin een klant zich in zijn of haar droomruimte kon wanen.”
Casestudy: Het Soho Farmhouse Forest
Eén bepalend project transformeerde een voormalige bouwwerf in een opnieuw verwilderd bos met een wellness-open plek in het midden. De ruimte is ontworpen voor Soho House en maakt gebruik van de Miyawaki-methode om de ecologische volwassenheid te versnellen en de biodiversiteit te verdiepen.
Helmi belt de FarmHouse-herbebossingsproject “meer dan belonend.” Later besprak hij het in een panel op de Soho Summit en sloot af met een zin die nog steeds als leidraad voor zijn werk geldt: “De vermenging van design, wetenschap en natuur bevindt zich nog in de beginfase, maar laat een veelbelovende toekomst zien voor zowel de mens als de biodiversiteit.”
Het punt was bewijs, geen poëzie. Onderbenut land kan een ecologische en culturele troef worden als het ontworpen is om te presteren.
Cultuur, schoonheid en de toekomstige stad
Helmi’s creatieve zelfvertrouwen komt voort uit heruitvinding. Al vroeg kreeg hij te maken met minachting in de tuinwereld. Sommigen gingen ervan uit dat mode-ervaring betekende dat hij niet serieus kon worden genomen. In plaats daarvan koos hij voor momentum. “De afwijzingen waren een waar geschenk”, zegt hij.
Helmi is nu gevestigd tussen Londen en Los Angeles en richt zich op volksgezondheidsgesprekken en brandbewuste landschappen in Zuid-Californië. “Nu we de eerste verjaardag van de branden in Los Angeles naderen,” zegt hij, is het idee van “esthetisch aantrekkelijke, vuurbewuste landschappen” urgent geworden, en de ontwerpverschuivingen zullen zich tot buiten Californië uitstrekken.
Zijn langetermijndoel is gedurfd en vreemd eenvoudig: de stedelijke natuur zo aantrekkelijk maken dat mensen deze als statussymbool gaan waarderen. “Als het mij lukt om de mentaliteit te veranderen in de richting waarin mensen het verwerven van het eigendom van een groene ruimte net zo belangrijk vinden als het bezitten van een Birkin”, zegt Helmi, “dan is dat een enorme prestatie.”
