EMILY KWONG, GASTHEER:
Elk jaar brengt de Veiligheidsconferentie van München honderden wereldleiders samen – van regeringsleiders, militairen, internationale organisaties en meer – om de meest urgente gezamenlijke veiligheids- en diplomatieke kwesties te bespreken. De headliner van vandaag was de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio. Zijn langverwachte opmerkingen komen op een zeer ongemakkelijk moment voor de trans-Atlantische relatie en de spanningen na de toespraak van vicepresident JD Vance van vorig jaar, die de aanwezigen schokte met verzengende kritiek op de Europese politiek en een confronterende toon. Welnu, presentatrice Mary Louise Kelly is in Duitsland en doet voor ons verslag van de gebeurtenissen van vandaag.
MARY LOUISE KELLY, BYLINE: Hé Emily, dank je. Ik ben inderdaad in Duitsland, waar de 62e Veiligheidsconferentie van München overal om ons heen in volle gang is en waar minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio de vraag heeft beantwoord die iedereen hier in deze prachtige Beierse stad de afgelopen dagen heeft beziggehouden: de vraag: zou Amerika het Trans-Atlantische Bondgenootschap opblazen of meedoen en proberen het sterker te maken? Welnu, het is Valentijnsdag, en alle premiers en ministers van Buitenlandse Zaken, alle hoogwaardigheidsbekleders die hier in München om mij heen zijn – ze hebben helaas geen bloemen en dozen chocolaatjes uit de VS gekregen, maar minister Rubio heeft dit wel aangeboden.
(GELUIDSBITE VAN GEARCHIVEERDE OPNAME)
MARCO RUBIO: Dus in een tijd van krantenkoppen die het einde van het trans-Atlantische tijdperk aankondigen, laat het voor iedereen bekend en duidelijk zijn dat dit noch ons doel, noch onze wens is.
KELLY: Voorzitter van de conferentie Wolfgang Ischinger sprong op het podium met secretaris Rubio. Direct daarna zei hij – ik weet niet of je de collectieve zucht van verlichting kon horen – bedankt voor de geruststelling. Laten we de diplomatieke correspondent van de NPR, Michele Kelemen, inschakelen. Ze reist met Rubio in de beveiligingsbubbel, en het is nogal een bubbel, Michele. Hij liep net langs me heen in de gang. Hij had ongeveer twintig angstaanjagend uitziende beveiligingsmannen, wat, gezien de veiligheidscontroles aan de rand waar we allemaal doorheen moesten gaan om hier binnen te komen, iets wil zeggen.
MICHELE KELEMEN, BYLINE: Oh ja. En hij blijft rondbewegen in deze bezittingen, waarbij hij meestal vergaderingen heeft op één verdieping in dit gebouw, heen en weer, met wat zij ‘opzij schuiven’ in klauwen noemen, een soort van vijf- tot tien minuten durende ontmoetingen met veel leiders hier.
KELLY: Speeddaten voor diplomaten.
KELEMEN: Precies.
KELLY: Oké, dus we zijn hier – gewoon om iedereen te situeren, jij en ik, Michele, zijn hier op dit balkon. We kijken uit over de hoofdingang van het Bayerischer Hof Hotel hier in München. Jij was in de kamer. Was er een zucht van verlichting toen minister Rubio een toespraak hield?
KELEMEN: Hij kreeg een staande ovatie en ik denk dat er bij sommige mensen enige opluchting was. Maar als je teruggaat en luistert naar wat hij eigenlijk zei, denk ik dat er veel vragen zijn die de Europeanen zichzelf nu stellen. Ik bedoel, hij sprak bijvoorbeeld veel over gedeelde waarden, maar niet over de gedeelde waarden van democratie en een op regels gebaseerde orde, die hij een veelgebruikte term noemde. Het ging meer over het christendom en wat hij beschavingsallianties noemde. Hij zei dat het een vergissing was van de VS om, zoals hij het ziet, massale migratie toe te staan, wat leidt tot het uitwissen van de beschaving. Dat zijn het soort termen dat hij daar gebruikte. En hij zei: weet je, hij werkt er echt aan om deze dingen op te lossen. De VS kunnen dat op eigen kracht doen, maar doen dat liever samen met partners. En dat was waar in ieder geval mensen het gevoel hadden dat er een plaats was voor Europa. Luister eens.
(GELUIDSBITE VAN GEARCHIVEERDE OPNAME)
RUBIO: Want wij in Amerika hebben er geen belang bij beleefde en ordelijke hoeders te zijn van de beheerste achteruitgang van het Westen. Wij streven er niet naar om uit elkaar te gaan, maar om een oude vriendschap nieuw leven in te blazen en de grootste beschaving in de menselijke geschiedenis te vernieuwen.
KELLY: Dus, Michele, als jij de kop zou schrijven, zou het dan eerlijk zijn om het samen te vatten, want Rubio bleef opmerkelijk bij de boodschap van het Witte Huis, waar hij de kwesties over Europa, over de NAVO, over het Bondgenootschap besprak. Maar hij slaagde erin het te doen in een – wat? – een zijdezachtere, meer diplomatieke manier dan JD Vance toen hij vorig jaar opdook en een granaat in de procedure lanceerde.
KELEMEN: Ja, ik bedoel precies. Het waren grotendeels dezelfde dingen waar JD Vance vorig jaar over sprak, hoewel hij veel meer sprak over rechtse politiek en wat meer MAGA-praatpunten. Maar weet je, het is grappig, Mary Louise, want ik zag Gavin Newsom hier, de Democratische gouverneur van Californië, en hij zei dat JD Vance de lat zo ver had verlaagd dat, weet je, Rubio op een curve zou worden beoordeeld. En ik denk…
KELLY: Rubio zou applaus hebben gekregen, wat hij ook had gezegd…
KELEMEN: Precies.
KELLY: …Zolang het maar niet JD Vance was. Oké, dus Michele, afgezien van het niet opblazen van de alliantie, valt je verder nog iets op aan Rubio’s opmerkingen?
KELEMEN: Weet je, klimaatverandering is een groot probleem in Europa en over de hele wereld. Maar hij had het over de klimaatcultus. En ik luisterde – even later was er een sessie over klimaatverandering, want dat is een groot probleem voor de Europeanen en voor de internationale veiligheid. En Rhode Island-senator Sheldon Whitehouse was daar en verontschuldigde zich voor die Rubio-verklaring. Hij zei dat die opmerking niet goed zal verouderen. Je ziet dus veel Democraten hier in de gangen, bij panels, die vragen opwerpen als: Hé, Europa, we zijn er nog, en misschien komt er in de toekomst een wending.
KELLY: Michele Kelemen van NPR, zo leuk je in Duitsland te zien. Veilig reizen.
KELEMEN: Dank u.
KELLY: En kort nadat minister Rubio had gesproken, had ik hier een ontmoeting met de Franse minister van Buitenlandse Zaken. Hij gaf ons zijn enige interview hier in München. Hier is het.
Jean-Noel Barrot is de Franse minister van Europa en Buitenlandse Zaken en dus de Franse topdiplomaat. Welkom, bienvenue, betoverde.
JEAN-NOEL BARROT: Hartelijk dank, hartelijk dank.
KELLY: We spreken een verdieping hoger dan waar de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, Marco Rubio, vandaag hier op de Veiligheidsconferentie van München sprak. Hij kreeg een staande ovatie. En ik vraag me af: gelooft u dat dit komt omdat de Amerikaanse bondgenoten genoten van wat hij te zeggen had, of omdat u vreesde dat het nog veel erger zou zijn?
BARROT: Ik denk dat als de menigte hier de opmerkingen van minister Rubio verwelkomde, dat komt omdat hij twee belangrijke punten benadrukte. Eén daarvan betreft de historische banden tussen de VS en Europa. Laten we niet vergeten dat Frankrijk en de VS 250 jaar geleden de democratie hebben uitgevonden. En het tweede dat mensen volgens mij uit zijn opmerkingen hebben geleerd, is dat er een aantal uitdagingen zijn die de VS in zekere zin niet alleen kunnen overwinnen.
KELLY: Het is waar dat minister Rubio hartelijk sprak over de gedeelde geschiedenis tussen Europa en de VS. Het is ook waar dat hij zei: de VS willen het trans-Atlantische Bondgenootschap niet opblazen. Wij willen het sterker maken. Maar terwijl ik luisterde, hoorde ik hem zeggen: wat daarna komt, is een keuze voor Europa.
BARROT: En dat is…
KELLY: Je steunt ons, of je bent zwak, en je gaat achteruit. Ik bedoel, heb je gehoord: het is onze kant op, of sta je er alleen voor?
BARROT: Wat we dus al een hele tijd van de Verenigde Staten horen, is dat Europa sterker en onafhankelijker wordt.
KELLY: Is president Trump de wake-up call die Europa nodig had?
BARROT: De manier waarop we het vanuit Parijs en Frankrijk zien, is dat de boodschappen die president Trump nu overbrengt dezelfde zijn als die hij tijdens zijn eerste termijn overbracht en dat het voor een zeer groot deel tweeledige boodschappen zijn die we luid en duidelijk hebben ontvangen. En als we de afgelopen tien jaar zoveel hebben gedaan om onze soevereiniteit en onafhankelijkheid te vergroten, komt dat ook omdat we van onze bondgenoten (ph) hebben gehoord dat er van onze kant actie werd verwacht.
KELLY: Eén over Oekraïne: is het een probleem dat bij vredesbesprekingen over Oekraïne, een Europese natie, geen Europeanen betrokken zijn?
BARROT: Hoe dan ook zal Europa bij deze discussies betrokken worden. Zonder Europa kan er geen vrede in Oekraïne zijn. Er vindt geen opheffing van de sancties plaats. Er is geen veiligheidsgarantie. Er is geen financiële steun als Europa er niet bij betrokken is. Dus wij steunen…
KELLY: Maar jij zou graag aan tafel willen zitten voor die gesprekken?
BARROT: Op een gegeven moment zal de zetel aan tafel voor Europa worden getrokken. Wat op dit moment positief is, is dat er onder de Amerikaanse bemiddeling die wij hebben gesteund en die wij steunen, directe gesprekken plaatsvinden tussen Oekraïners en Russische onderhandelaars. Dat is goed, en dat moet zo blijven.
KELLY: Zal de trans-Atlantische veiligheid, voor de vele Amerikanen die naar ons luisteren en proberen erachter te komen, niet alleen overleven, maar ook bloeien? – zeg je wat?
BARROT: Ik denk dat het in het belang is van de Verenigde Staten en in het belang van Europa, omdat de geografie niet zal veranderen naar…
KELLY: Is dat een ja?
BARROT: …Om onze alliantie te bevorderen in een tijd waarin de dreiging toeneemt in het Noordpoolgebied, aan de zuidflank van de trans-Atlantische alliantie, en uiteraard in het Oosten, waarbij Rusland niet alleen een grote bedreiging vormt voor de veiligheid van het Europese continent, maar ook voor zijn beschavingsproject, voor de democratie en voor de vrijheid. En ik denk dat vrijheid en democratie iets betekenen in de Verenigde Staten van Amerika.
KELLY: Maar vergeef me, je zegt dat het in ons beider belang is, in het belang van ons beider land.
BARROT: Ja.
KELLY: Heb je er vertrouwen in dat het inderdaad zal overleven en bloeien?
BARROT: Nou, vertel het mij maar. We ontwikkelen Europese capaciteit en visie binnen de NAVO, binnen het trans-Atlantische Bondgenootschap. Maar dan zal het allemaal afhangen van het gewicht, van het belang dat de VS aan de NAVO zullen toekennen. Wat ze ons al een hele tijd vertellen, is dat ze willen dat Europa een groter deel van de verantwoordelijkheid op zich neemt, en dat is precies wat we in nauwe samenwerking met hen doen.
KELLY: Jean-Noel Barrot is de minister van Buitenlandse Zaken van Frankrijk en spreekt ons hier midden op de Veiligheidsconferentie van München toe. Goed je te zien. Hartelijk dank. Merci beaucoup.
BARROT: Merci beaucoup (ph). Hartelijk dank.
KWONG: Dat was ALLES OVERWEGEND presentatrice Mary Louise Kelly, die samen met NPR’s diplomatiek correspondent Michele Kelemen op de Veiligheidsconferentie van München was en verslag deed van de gemengde reactie van Europese belanghebbenden op de headliner-toespraak van de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio vandaag. Nu, morgen is de laatste dag van het evenement, en we zullen meer aandacht krijgen van de conferentie en hoe wat daar wordt besproken zich de komende dagen en maanden over de hele wereld zal afspelen.
(GELUIDSBITE VAN MUZIEK)
Copyright © 2026 NPR. Alle rechten voorbehouden. Bezoek onze website gebruiksvoorwaarden En machtigingen pagina’s bij www.npr.org voor meer informatie.
De nauwkeurigheid en beschikbaarheid van NPR-transcripties kunnen variëren. Transcripttekst kan worden herzien om fouten te corrigeren of updates voor audio aan te passen. Audio op npr.org kan na de oorspronkelijke uitzending of publicatie worden bewerkt. Het gezaghebbende record van de programmering van NPR is de audio-opname.
